Miesiąc marzec, poświęcony św. Józefowi - Zaślubienie św. Józefa z Panną Maryą

 

8 Marzec 

Zaślubienie św. Józefa z Panną Maryą.

Na rozkaz Arcykapłana zgromadzili się w świątyni Jerozolimskiej wszyscy wdowcy i młodzieńcy z domu Dawidowego. Którym on rzekł: "Przynieście wasze laski ku ołtarzu. Ten, którego laska zakwitnie, lub na której jaki szczególny znak się pokaże, ten będzie oblubieńcem Panny Maryi, od Boga obrany".

 
Wszyscy tedy oddali laski swe Arcykapłanowi. Oddał laskę też i święty Józef. Po niejakim czasie przystąpił Arcykapłan po gorącej modlitwie do ołtarza i wziął laski: wszystkie były martwe jak z początku; tylko laska Józefa w cudowny sposób zakwitła i wydała kwiaty jak lilia! Nad laską kwitnącą Józefa, tak powiadają starzy autorowie, uniósł się Duch święty w postaci gołębicy i wniózł się ku głowie Józefa. 

 
Teraz poznali wszyscy, że Józef jest od Boga przeznaczonym oblubieńcem Panny Maryi, której rodzice na ten czas już pomarli. Natychmiast zaślubił Arcykapłan uroczyście świętemu Józefowi przeczystą Pannę Maryę. Ona zaś z natchnienia Ducha świętego chętnie Józefowi ręce podała, ślubując mu jako małżonka wierność i posłuszeństwo. Wiedziała bowiem najświętsza Panna, że jako zaślubiona Józefowi małżonka zostanie małżonką i panną nienaruszoną. Potem odprowadzili radośnie Józefa i małżonkę jego Pannę Maryę do domu. Tu przebywała najświętsza Panna, poświęcając się codziennie pracy i modlitwie. Święty Józef uważał się za niegodnego być małżonkiem tak zacnej Panny; pracując i modląc się z nią, oczekiwał przyjścia Zbawiciela Chrystusa.

Modlitwa do św. Józefa

Miesiąc marzec, poświęcony św. Józefowi - Najświętsza Panna Marya zamierza opuścić świątynię w Jeruzalem

 

7 marzec
Najświętsza Panna Marya zamierza
opuścić świątynię w Jeruzalem. 

 

Według tychże co wyżej niektórych podań Arcykapłan prosił Boga o oświecenie, jako ma sobie postępować z córką Joachima i Anny. Od Boga tedy otrzymał tę odpowiedź: "Marya niechaj będzie mężowi zaślubiona, aby się wypełniło proroctwo Izajasza proroka: "Wynijdzie różczka z korzenia Jessego, a kwiat z korzenia jego wyrośnie. I odpocznie na nim Duch Pański, Duch mądrości i rozumu, Duch rady i mocy, Duch umiejętności i bogobojności. I napełni go Duch bojaźni Pańskiej."

Arcykapłan jeszcze nie wiedział, jakim sposobem się stanie wcielenie Syna Bożego i nie mógł pojąć, że matką Syna Bożego zostanie dziewica. Posłusznym będąc rozkazom Bożym, postanowił ze świątyni wypuścić najświętszą Pannę, lecz wprzód jej wyszukać oblubieńca.

Tajemnic Boskich nie każdy pojmuje! Tylko ten je pojmuje, któremu Pan Bóg je objawia za oświeceniem Ducha świętego. Tajemnice wiary chrześcijańskiej całemu światu są ogłoszone - lecz nie wszyscy takowych przyjmują.

O środkach, wspierających człowieka w zachowywaniu powściągliwości - Św. Tomasz z Akwinu OP

 

Z dziełka "O doskonałości życia duchowego"

Rozdział 10 (9)
De his quibus homo iuvatur ad continentiam servandam

* * *

Ponieważ kroczyć drogą powściągliwości jest tak trudno, że — jak powiada Pan — nie wszyscy to pojmują, lecz otrzymujemy to w darze od Boga, ci, którzy pragną tą drogą kroczyć, winni tak postępować, żeby unikać wszystkiego, co mogłoby w tej drodze przeszkodzić. Jawi się nam trojaka przeszkoda dla powściągliwości: ze strony ciała, ze strony duszy oraz ze strony osób lub rzeczy zewnętrznych.

Ze strony własnego ciała, gdyż — jak powiada Apostoł — “ciało pożąda przeciwko duchowi”. Tegoż ciała uczynki wymienia następujące: “rozpusta, nieczystość, bezwstyd” itp. Owa zaś pożądliwość ciała jest prawem, o którym mówi List do Rzymian: “W członkach moich spostrzegam prawo inne, które sprzeciwia się prawu mojego umysłu”. Im bardziej zaś dogadza się ciału obfitością pokarmów i miękkością rozkoszy, tym więcej rośnie owa pożądliwość. Pisze o tym Hieronim: “Żołądek, w którym wino fermentuje, łatwo sprowadza pożądliwość”; podobnie Księga Przysłów: “Wino przyprawia o rozpustę”. Księga Hioba mówi o Behemocie, który oznacza diabła: “Leży on w cieniu, ukryty w trzcinach na miejscach bagnistych”, co Grzegorz tak wyjaśnia w Moraliach: “Miejscami bagnistymi są czyny rozpustne. Noga, która na suchym gruncie stoi niewzruszona, ledwo może się utrzymać na trzęsawisku; ci spędzają swoją życiową pielgrzymkę w bagnach, którzy nie mogą wyprostować się do dzieł sprawiedliwości”.

Miesiąc marzec, poświęcony św. Józefowi - Najświętsza Panna ślubuje Bogu dozgonne panieństwo

 

6 marzec

Najświętsza Panna ślubuje Bogu dozgonne panieństwo.

 

W świątyni Pańskiej w Jeruzalem z natchnienia Ducha świętego ślubowała Panna Marya dozgonne panieństwo Bogu. Poznała bowiem, że całkowicie do Boga należy: już nie pragnęła światu się podobać, lecz Bogu służyć niezachwianie i bez przerwy. 

Według niektórych podań Arcykapłan zgromadził wszystkie dziewice, które już liczyły czternaście lat życia i tak do nich przemówił: "Dotąd byłyście w świątyni Pańskiej pod dozorem kapłanów. Teraz stawszy się dziewicami, wracajcie do domu rodziców waszych, abyście wstąpiły do stanu małżeńskiego".

Tedy rzekła najświętsza Panna, która także liczyła czternaście lat życia: "Rodzice moi i ja sama poświęcili mnie całkowicie Bogu. Dozgonne panieństwo Bogu w świątyni ślubowałam. Jestem panną i panną zostanę".

Miesiąc marzec, poświęcony św. Józefowi - Ofiarowanie najświętszej Panny Maryi

 

5 marzec

Ofiarowanie najświętszej Panny Maryi.

Najświętsza Panna Marya, jedyna córka rodziców swoich Joachima i Anny, podług starodawnego podania kościelnego w świątyni Pańskiej w Jeruzalem Panu Bogu została ofiarowaną. W starym Zakonie był zwyczaj, że pobożne i dostojne rodziny Izraelskie ofiarowały córki Bogu, aby w kościele pod dozorem Kapłanów służyły Bogu przez modlitwy i pracę, utrzymując porządek w świątyni i ozdabiając ją. Najświętsza Panna liczyła dopiero trzy lata, gdy w Kościele została Bogu ofiarowaną. Pożegnawszy czule rodziców kochanych, uniesiona przez Ducha św. radośnie wstąpiła do świątyni, gdzie Arcykapłan ją mile przyjął. Tu się przyłączyła do grona szlachetnych panien, służących Bogu przed oblicznością jego dzień i noc. 

Pan Bóg zgotował św. Józefowi nie podłą Oblubienicę, ale ją najprzód w świątyni uświęcił i przez kapłanów w służbie swojej utwierdził. Błogosławiona Córko Boga najwyższego! Słowami Pisma św. mówisz do nas: "W mieszkaniu świętem służyłam Bogu. I takem w Syonie jest utwierdzona, a w mieście świętem także odpoczywałam, a w Jeruzalem władza moja". Niechaj zasłużymy z Tobą i Oblubieńcem Twoim Józefem mieszkać w niebieskim Syonie.

Krótkie nauki homiletyczne... Niedziela pierwsza Wielkiego Postu - Ks. Jakub Wujek SI, Bp Władysław Krynicki

 

KRÓTKIE

NAUKI HOMILETYCZNE

na niedziele i uroczystości całego roku

WEDŁUG

Postylli Katolickiej Większej

KS. JAKUBA WUJKA SI

OPRACOWAŁ

BP WŁADYSŁAW KRYNICKI

––––––––

Niedziela pierwsza Wielkiego Postu

W Ewangelii dzisiejszej Chrystus Pan nie już słowem swoim, ale własnym przykładem nas uczy, jaką bronią mamy zwalczać nieprzyjaciela dusz naszych i wszelkie pokusy. Zastanówmy się nad tym nieco uważniej.

Był zawiedziony Jezus na puszczę od Ducha, aby był kuszony od diabła. Nie sam Chrystus swoją ludzką wolą udał się na puszczę, ale był tam zawiedziony od Ducha Świętego. Jest w tym ważna dla nas nauka, mianowicie, abyśmy spraw i przedsięwzięć naszych nie rozpoczynali lekkomyślnie, kierując się tym, co bardziej dogadza własnej pysze, chciwości lub zmysłowości, ale we wszystkim oglądając się na wolę Bożą. Gdy zaś wola Boża zakryta jest przed nami, należy prosić Ducha Świętego o oświecenie i radzić się ludzi rozumnych i bogobojnych, a Pan Bóg tym, którzy szczerze szukają Jego woli, nie pozwoli zejść na manowce. – Chrystus był zawiedziony na puszczę. Ma i człowiek swoją puszczę, na którą go Duch Święty prowadzi. Cóż to za puszcza? Dawni pustelnicy uciekali od świata na miejsca osobne, aby ich świat nie zbałamucił i swymi ułudami od Boga nie odwiódł. Ty, chrześcijaninie, na taką puszczę nie pójdziesz, bo choćbyś chciał, nie możesz opuścić żony, dziatek, starych rodziców, gospodarstwa lub urzędu swego. Ależ za to taką puszczą jest dla ciebie uciekanie od okazji grzechowych, pokuta święta, unikanie obrazy Bożej, odwracanie oczu od marności świata, powściąganie języka, powstrzymywanie się od towarzystwa ludzi przewrotnych, modlitwa, umartwienie i praca, aby cię nieprzyjaciel twej duszy nie zastał próżnującym. Na taką puszczę Duch Święty rad nas wywodzi i chce, abyśmy na niej wszyscy Panu Bogu służyli. Nie obejdzie się tu wprawdzie bez pokus, boć czart tych właśnie nagabywa, którzy chcą stać wiernie przy woli Bożej i strzec przykazań Boskich; lecz obawiać się ich zbytnio nie potrzebujemy, ponieważ Zbawiciel dał nam oręż do ręki i nauczył, jak nim zwyciężać podniety grzechowe.

Miesiąc marzec, poświęcony św. Józefowi - Narodzenie najświętszej Panny Maryi

 

4 marzec

Narodzenie najświętszej Panny Maryi.

 

Żywot świętego Józefa jest najściślej połączony z żywotem najświętszej Panny Maryi, matki Zbawiciela. Albowiem św. Józef jest Oblubieńcem i małżonkiem Królowej nieba. Dla tego odtąd zawsze będziemy rozważać żywot przeczystej Dziewicy, z którą wspólnie żywił Zbawiciela świata święty Józef. 

Najświętsza Panna Marya, Oblubienica świętego Józefa, według świadectwa Pisma świętego pochodziła z pokolenia Abrahama i króla Dawida: więc z tego samego pokolenia, z którego się narodził św. Józef. Według kościelnego podania rodzice najświętszej Panny byli Joachim i Anna, obydwoje bogobojni i oczekiwający Zbawiciela. Ale nie mieli potomstwa! 

Po długich modlitwach i postach porodziła święta Anna córkę, którą nazwali Marya, co znaczy potężna Pani. Z natchnienia Ducha św. zapewnie poznali, że ta córeczka od Boga jest wybraną na matkę Zbawiciela świata i stanie się potężną Panią, która przez Syna swego smokowi piekielnemu głowę skruszy. Z narodzenia najświętszej Panny Maryi radowali się jej rodzice Joachim i Anna, podeszli w latach; cieszyli się Aniołowie, którzy poznali, że ją Pan Bóg obrał na matkę Syna swego Jednorodzonego.