O Świętym Sylwestrze, papieżu

 

   Dotąd widzieliśmy u kołyski Zbawiciela tylko męczenników: św. Szczepana, który oddał życie pod gradem kamieni, św. Jana, męczennika pragnienia, który przeszedł zwycięsko przez ogień prześladowań, niewinne dzieci, ginące pod mieczem kata, i św. Tomasza, którego siepacze króla angielskiego zamordowali w jego własnej katedrze. To są prawdziwi szermierze, stojący na straży nowego Króla. Lubo wielka jest liczba męczenników, to jednak nie wszyscy są powołani, aby należeć do tych wybranych szeregów. Zastępy niebieskie mają wśród siebie także wyznawców, którzy w niekrwawym zwycięstwie pokonali świat. Chociaż nie dzielą zaszczytów męczenników, nie są pozbawieni przywileju, by mogli służyć swemu Królowi. Nie dzierżą w swym ręku palmy, ale skronie ich zdobi wieniec sprawiedliwości, a Ten, który go na nich włożył, chce dla swej chwały mieć ich przy swym boku.

Jest zatem rzeczą słuszną, że Kościół, chcąc złączyć w tej chwalebnej oktawie wszelką wspaniałość nieba i ziemi, poświęcił w niej jeden dzień czci wyznawcy, jako przedstawiciela niezliczonych ich hufców.

Tym wyznawcą jest Sylwester, pasterz świętego rzymskiego Kościoła, papież, który długo i spokojnie rządził Kościołem, prawdziwy, wszystkimi cnotami przyozdobiony sługa Chrystusa Pana. Zasiadł na stolicy Piotrowej bezpośrednio po krwawej walce, trwającej trzy wieki, w której Kościół okupił krwią tysięcy męczenników walne zwycięstwo nad pogaństwem.

DROGIE ODWIEDZINY W GODZINĘ ŚMIERCI

  

   Św. Wincenty Ferreryiusz opowiada, że pewien pobożny człowiek w mieście Walencji z wielkiego nabożeństwa do św. Józefa, nie tylko obchodził uroczyście każdorocznie Jego święto, wyspowiadawszy się i wykomunikowawszy, ale zwykł był w dzień Bożego Narodzenia zapraszać do siebie na obiad jaką niewiastę, coby miała ze sobą Dzieciątko i jakiego mężczyznę w podeszłym wieku; usługiwał on im z wielką serdecznością do stołu, wyobrażając sobie, że służył Jezusowi, Marii i Józefowi.

Gdy ten człowiek znajdował się na łożu śmiertelnym, objawili mu się Jezus, Maria i Józef, mówiąc mu: „Ponieważ ty tyle razy zaprosiłeś nas do swego stołu, my teraz zapraszamy cię do naszego: chodźże więc z nami do stołu niebieskiego”.

– Po tym zaproszeniu ów sługa Boży wyzionął swoją duszę. Do nabożeństwa do św. Józefa dołączmy nabożeństwo do Marii i do Jezusa, a z tymi trzema Imionami w sercu, z tymi trzema Obrońcami Niebieskimi, możemy być pewni, że spędzimy żywot święty, a święta będzie i śmierć nasza.

Ks. Antoni Kotarski T. S., Miesiąc marzec św. Józefa, Warszawa 1939, str. 76.

Za: https://lagloriadelasantisimavirgen.wordpress.com/2015/12/23/drogie-odwiedziny-w-godzine-smierci/

Dzień świętych Młodzianków

 

Niewinną dziatwę, nielitościwie przez okrutnego Heroda pomordowaną, wita Kościół jako kwiat męczenników:

Męczenników cześć ci kwiecie,
Których już na progu życia
Prześladowca Pana gubi,
Jak róż wicher pączki młode.

Pierwszą Pana wy ofiarą;
Mała trzódko, przed ołtarzem
Zabawiacie się w prostocie
Wieńcem, palmą waszej chwały.

Jak niezmiernie rzewny to obraz! Niewinne ofiary tyrana, nie wiedząc, co je czeka, bawią się wesoło przed ołtarzem wieńcem i palmami, oznakami rychłego ich zwycięstwa nad ciemnymi mocami zepsutego świata. Mimo woli przypominają się głębokie swą treścią obrazy tych malarzy, którzy Dzieciątko Jezus przedstawiali z narzędziami Jego męki.

O Świętym Janie, apostole i ewangeliście

    Jan był synem Zebedeusza, rybaka, pochodzącego z Galilei, i Salome (Mat. 4, 2i; 10, 3; 20, 20; Mar. 15, 40), a bratem Jakuba starszego (Mat. 4, 2i; 10, 3). Usłuchał wezwania Pana Jezusa (Mat. 4, 21), był Jego stałym towarzyszem i wraz z Piotrem i Jakubem należał do uprzywilejowanych jego uczniów (Mat. 17, i; 26, 37). Ze wszystkich uczniów Pan jego najwięcej kochał, pozwalając na dowód Swej miłości spocząć mu na Swych piersiach (Jan 13, 23), a umierając polecił opiece jego najukochańszą Matkę (Jan 19, 26). To też sam św. Jan, okazując wdzięczność Mistrzowi swemu, nazywa siebie uczniem, którego miłował Jezus (Jan 19, 26). Był jedynym apostołem, który nie opuścił Pana Jezusa podczas bolesnej jego męki i wytrwał przy Nim nawet wtedy, gdy Jezus wisiał na krzyżu (Jan 19, 26). Po Wniebowstąpieniu głosił ewangelię w Palestynie. Zdaje się, że do odleglejszych prowincji Azji Mniejszej udał się dopiero później. Jest rzeczą pewną, że po śmierci śś. apostołów Piotra i Pawła (w r. 66-tym po Chr.) stale przebywał w Efezie. Stąd rządził wszystkimi gminami Azji Mniejszej. Za panowania Nerona, według innych Domicjana, musiał opuścić Efez i udać się na wygnanie na wyspę Patmos (dziś Palmosa). W czasie wygnania napisał na rozkaz Chrystusa Pana Objawienie, przedstawiające losy Kościoła Chrystusowego. Po pewnym czasie, prawdopodobnie za pozwoleniem cesarza, powrócił do Efezu i objął znowu rządy Kościoła w Azji Mniejszej. W tym czasie, w ostatnich latach pierwszego wieku po Chrystusie, napisał swoją ewangelię, ulegając gorącym prośbom wielu wiernych i natchnieniu Ducha św. Chciał w niej wykazać, jak sam pod koniec tej księgi pisze, że Jezus Chrystus jest Synem Bożym i że wszyscy, którzy weń wierzą, mają żywot wieczny. Pragnie wyraźnie i obszernie przedstawić tę właśnie prawdę nauki objawionej, ponieważ różni heretycy, a zwłaszcza Cerynt, głosili wówczas błędne nauki o osobie i godności Jezusa Chrystusa. Uzupełnia w swej ewangelii innych ewangelistów, podając mniej cudów, za to więcej mów Zbawiciela, do których dołączył kilka niewymienionych w innych ewangeliach szczegółów, do czego jako świadek życia i działalności Chrystusa Pana był szczególnie powołany. Nazwano św. Jana teologiem wśród ewangelistów; kładzie on nacisk przede wszystkim na Bóstwo Pana Jezusa, podczas gdy inni ewangeliści przedstawiają nam Zbawiciela ze strony ludzkiej. Prócz Objawienia i Ewangelii napisał Jan św. jeszcze trzy listy, w których mówi głównie o miłości Boga i bliźniego.

O Świętym Szczepanie

 

   Następujące po Bożym Narodzeniu święta pozostają z nim w ścisłej łączności. Pierwszym świętem, które obchodzimy po Bożym Narodzeniu, jest uroczystość św. Szczepana. On pierwszy wylał swą krew za Zbawiciela. Był według słów Pisma św. Mężem "pełnym wiary i Ducha św., łaski i mocy" (Dz. Ap. 6, 5 i 8). Dla niego stał się Chrystus "mocą Bożą i mądrością Bożą" (I Kor. i. 24). Nieprzyjaciele jego "nie mogli się sprzeciwić mądrości i Duchowi, który mówił" (Dz. Ap. 6, 10) z niego. Ujętego Szczepana zaprowadzono przed Radę żydowską. "A patrząc nań pilnie wszyscy, którzy siedzieli w Radzie, widzieli oblicze Jego, jako oblicze anielskie" (Dz. Ap. 6, 15). W ostatnich chwilach swego życia, już w ręku oprawców, przemówiwszy w porywających słowach o opiece Boskiej w Starym Zakonie, "patrząc pilnie w niebo, ujrzał chwałę Bożą i Jezusa, stojącego po prawicy Bożej. I rzekł: Oto widzę niebiosa otworzone, a Syna Człowieczego stojącego po prawicy Bożej. A krzyknąwszy głosem wielkim, zatulili sobie uszy, i rzucili się nań jednomyślnie. A wyrzuciwszy go z miasta, kamieniowali... wzywającego i mówiącego: Panie Jezu, przyjmij ducha mojego. A klęknąwszy na kolana, zawołał głosem wielkim, mówiąc: Panie, nie poczytuj im tego grzechu... I pogrzebali Szczepana ludzie bogobojni, i uczynili nad nim wielki płacz" (Dz. Ap. 7, 55-59. 8,2).

Życzenia Bożonarodzeniowe AD 2015

ŚW. JÓZEF UPRASZA ŻYWOT WIECZNY SWOIM CZCICIELOM

  

   We Wenecji żył pewien młodzieniec szlachecki, bardzo nabożny do św. Józefa; na jego cześć rozdawał bardzo wielkie jałmużny, uczęszczał do jego świątyni, ozdabiał jego ołtarze i składał mu wiele innych dowodów czci i miłości.

Razu jednego zapadł on w ciężką chorobę i w tym stanie większą miał troskę o środki uzdrowienia ciała, aniżeli o środki zapewniające zbawienie duszy. Choroba się pogarszała z każdą chwilą i chory znajdował się u kresu życia, ale wcale nie myślał o spowiedzi, tym bardziej, że rodzice jego, aby go nie przestraszyć wiadomością o rychłej katastrofie, nie mówili mu nic o bliskiej śmierci. Lecz czego nie uczynili fałszywi przyjaciele tego świata, to uczynił prawdziwy przyjaciel św. Józef, ponieważ objawił się choremu we śnie i rzekł doń: Nie masz czasu do stracenia, bliską jest twoją ostatnia godzina na tym świecie; pogódź się zatem z Panem Bogiem i przyjmij ostatnie św. Sakramenta.

Pobożny młodzieniec poznał napomnienie niebieskie i z wielką skruchą i gorliwością uczynił to, co mu polecił św. Józef, a zaledwie przyjął św. Sakramenta, wyzionął ducha spokojnie w ręce swego św. Patrona. W ten sposób nabożeństwo do św. Józefa zapewniło mu żywot wieczny.

Ks. Antoni Kotarski T. S., Miesiąc marzec św. Józefa, Warszawa 1939, str. 12.

Za: https://lagloriadelasantisimavirgen.wordpress.com/2015/12/02/sw-jozef-uprasza-zywot-wieczny-swoim-czcicielom/

Modlitwy do św. Antoniego z Padwy

   Ufny w Twoją świętą przyczynę i przemożne zasługi, polecam się Tobie, św. Antoni, i proszę Cię, wejrzyj na moją wierną i szczerą miłość i silną ufność, jaką serce moje względem Ciebie jest przepełnione. Zapisz sobie moje imię głęboko w Twym sercu i pozwól mi należeć do liczby tych, których Ty szczególnie miłujesz i ochraniasz, iżbym mógł we wszystkich moich potrzebach znajdować w Tobie ucieczkę. Amen.

*

   O święty Antoni, ubogacony łaską Bożą, do którego ułomni i uciemiężeni tak często wzdychają, a wzywając pomocy, znajdują ją. Ja także z wielką ufnością udaję się o pomoc do Ciebie  w nawałnościach i uciskach, na jakie tu na ziemi wystawione jest życie ludzkie. Racz mnie wspierać, osobliwie w ostatniej godzinie mego życia. Przyjmij mnie, o najłaskawszy św. Antoni, za sługę Twego i syna.

   Niechaj miłość Twa ku mnie wyjedna mi tym samym obronę, która wiele u Boga zdziałać może, która może mi wyjednać Królestwo Niebieskie i która pozwoli mi dokonać żywota w obecności Jezusa i Najświętszej Matki Jego, Maryi. Amen.

Modlitwa do Ducha Świętego o jedność wiary

   Duchu Święty, dawco darów niebieskich, Przewodniku, Pocieszycielu i Opiekunie nasz, Rządco i Zawiadowco Kościoła świętego katolickiego - prosimy Cię gorąco, abyś zmiękczył serca błądzących braci naszych, którzy się od Kościoła Rzymskiego oderwali. Nakłoń ich wolę, aby się stali powolnymi natchnieniom Twoim. Oświeć ich umysły światłem niebieskim, aby przejrzeli i przekonali się, gdzie znajduje się nieomylna prawda. Stwórz w nich serca chętne i skłonne do pojednania się i powrotu do łona macierzyńskiego, z którego wyszli, aby już nie było żadnej błędnej wiary. Spraw, aby wszystkie narody zgromadziły się w jedną wspólną prawdziwą wiarę, i zjednoczone były w Jezusie Chrystusie, aby był jeden pasterz i jedna owczarnia na ziemi. Przez Chrystusa Pana naszego. Amen.

Wezwanie do Trójcy Przenajświętszej

   O Wszechmocności Boga Ojca, wesprzyj ułomność moją i wyrwij mnie z przepaści nędzy!

   O Mądrości Boga Syna, kieruj wszystkimi moimi myślami, słowami i uczynkami!

   O Miłości Ducha Świętego, bądź początkiem wszystkich czynności mej duszy, aby ciągle odpowiadały Twojemu Boskiemu upodobaniu.

(500 dni odpustu. Św. Penit. Ap., 12. IX. 1936)

Akty strzeliste do Najśw. Serca Jezusa

 

Serce Jezusa, pałające miłością ku nam, rozpal serca nasze miłością ku Tobie!

(Odpust 500 dni - zupełny raz w miesiącu. 1933)

Najświętsze Serce Jezusa, zmiłuj się nad nami.

(Odpust 500 dni - zupełny raz w miesiącu. 1934)

Jezu cichy i pokornego Serca, uczyń serca nasze według Serca Twego.

 (Odpust 500 dni - zupełny raz w miesiącu. 1933)

Słodkie Serce Jezusa, bądź moją miłością!

(Odpust 300 dni. S. P. 1920)

Niech będzie miłowane wszędzie Najświętsze Serce Jezusa!

 (Odpust 300 dni. 1933)

Prośba o modlitwę

Prosimy o modlitwę w nadesłanej intencji: "za duszę śp. J.E. x. Bp. Roberta McKenny OP".

Prośba o modlitwę

Prosimy o modlitwę w nadesłanej intencji: "za pana Adama o szybki powrót do zdrowia".

ŚW. JÓZEF ZWRACA SWEMU CZCICIELOWI ŻONĘ*

 

   Roku 1725 miało miejsce następujące zdarzenie, zapisane w kronikach SS. Bernardynek w Krakowie, przy kościele św. Józefa, który niech nas pobudzi do modlitwy z ufnością, a oraz wytrwałej.

We wsi Muszynie pewna niewiasta czuła się niezadowoloną, nieszczęśliwą z powodu, że będąc zbyt młodo wydaną, nie mogła podołać obowiązkom gospodyni, przeto wiele miała do znoszenia od swego męża i od jego krewnych. Chcąc tego uniknąć, uciekła z domu do Krakowa i za przełożeństwa W. M. Anny Koniecpolskiej u SS. Bernardynek, przedstawiając się jako panna wolnego stanu, przyjęła służbę w tutejszym klasztorze. A że była pracowita, bardzo skromna i pobożna, pozyskała sobie serca zakonnic.

Tymczasem jej mąż kochający ją bardzo, spostrzegł swoją winę,

modlił się wiele i serdecznie i zamawiał Msze św., aby mu ją Pan Bóg przywrócił. Prosił nawet księży, aby o niej z ambon ogłaszali, niczego nie szczędził, by ją tylko odnaleźć; chodził nadto na odpusty, myśląc, że ją gdzie spotka; jednak wszystkie zabiegi okazały się daremnemi.

Prośba o modlitwę

Prosimy o modlitwę w nadesłanej intencji: "o pomyślne zdanie egzaminów za wstawiennictwem św. Józefa z Kupertynu przez kleryka w USA".

Modlitwa św. Karola Boromeusza do św. Anioła Stróża

 

   Najuczynniejszy święty Strażniku, Aniele Boży! Czynię Cię wykonawcą testamentu i ostatniej mojej woli, abyś mi wyjednał u Pana mego trojaką łaskę. Pierwsza jest: aby mi dać raczył przynajmniej jedno płaczliwe westchnienie z owych niezliczonych, które miał, gdy przez trzy godziny w mękach na krzyżu wisiał, które skutkiem i mocą swoją uśmierzyłoby te straszne i lękliwe łkania i tęsknoty serca, jakie mnie będą trapić w godzinę mojej śmierci, i żeby najchwalebniejsza Matka Zbawiciela mego, Maryja, darowała mi przynajmniej jedno z tych spojrzeń, które miała stojąc pod krzyżem, gdy swoje najczystsze dziewicze oczy zanurzała w jedynym swoim Synu. Druga łaska jest, abyś mi, najwierniejszy mój Stróżu, przybył w ową godzinę, kiedy dusza moja odłączać się będzie od ciała, abym trafił na łaskawego Sędziego, przez zasługi owej gorącej miłości, które Jego ojcowskie Serce pałało na krzyżu dla zbawienia ludzkiego. Trzecia łaska jest: abyś Ty sam, najlitościwszy mój Stróżu, poleconą Tobie duszę moją, gdy wyjdzie z ciała, ofiarował Odkupicielowi mojemu, abym Go wespół z Tobą w chwale niebieskiej oglądał, doskonale miłował i na wieki się z nim radował.

   Niech nas Pan Bóg błogosławi i zbawi od wszelkiego złego, a potem doprowadzi do żywota wiecznego. A dusze wiernych zmarłych, przez miłosierdzie Boże niech odpoczywają w pokoju. Amen.

Wezwanie Ducha Świętego

   Przybądź, Duchu Święty, racz napełnić serca Twoich wiernych, a ogień Twojej miłości racz w nich zapalić.

V. Ześlij Ducha Twojego, a wszystko na nowo stworzone będzie (Alleluja).

R. I odnowisz oblicze ziemi (Alleluja).

   Módlmy się: Boże, któryś serca Twoich wiernych oświeceniem Ducha Świętego nauczyć raczył, daj nam w tym Duchu wszystko dobrze rozumieć i z jego pociechy zawsze się weselić. Przez Chrystusa, Pana naszego. R. Amen.

(Odpust 5 lat. Penit. 22. 12. 1932)

Modlitwa do Trójcy Przenajświętszej

   Ciebie wzywamy, Ciebie błagamy, O błogosławiona Trójco!

   Ratuj stworzenie, Daj opatrzenie, O błogosławiona Trójco!

   Wlej Ducha swego, Do serca mego, O błogosławiona Trójco!

   Wspomóż w potrzebie, Proszących Ciebie, O błogosławiona Trójco!

   Odpuść nam złości, Dla Twej litości, O błogosławiona Trójco!

   Odwróć głód, mór, wojny, Spraw czas spokojny, O błogosławiona Trójco!

   Daj dar miłości, I pobożności, O błogosławiona Trójco!

   Szczęść państwu temu, Jako swojemu, O błogosławiona Trójco!

   Strzeż w nim żyjących, Broń konających, O błogosławiona Trójco!

   Daj nam być w niebie, Prosimy Ciebie, O błogosławiona Trójco!

V. Błogosławiony jesteś, Panie, na firmamencie niebieskim.
R. Chwalebny i nieskończonej chwały godny na wieki.
V. Panie, wysłuchaj modlitwy itd.

   Módlmy się: Wszechmogący wieczny Boże, któryś dał sługom swoim w wyznaniu prawdziwej wiary poznać chwałę Trójcy wiekuistej i w mocy majestatu chwalić jedność Bóstwa, pokornie prosimy, abyśmy mocą tej wiary zawsze byli od wszelkich niebezpieczeństw obronieni.

   Miłosierny, w Trójcy Świętej jedyny Boże! Ojcze, Synu i Duchu Święty, który nad żywymi i umarłymi panujesz, pokornie Cię prosimy, okaż miłosierdzie swoje zgromadzeniu naszemu, i wszystkim stanom: duchownym i świeckim, dobrodziejom naszym daj wieczne dobro, a duszom zmarłych wieczny odpoczynek. Który żyjesz i królujesz w jedności Ducha Świętego Bóg po wszystkie wieki. R. Amen.

Sobota - dzień poświęcony czci Najśw. Maryi Panny

Cała piękna jesteś, Maryjo!
I zmazy pierworodnej nie masz w Tobie.
Tyś chwałą Jeruzalem,
Tyś weselem Izraela.
Tyś chlubą ludu naszego,
Tyś orędowniczką grzeszników.
O Maryjo! O Maryjo!
Panno roztropna
Matko litościwa,
Módl się za nami.
Przyczyń się za nami u Pana naszego Jezusa Chrystusa.

V. W poczęciu swoim, Panno, Niepokalaną zawsze byłaś.
R. Módl się za nami do Ojca, któregoś Syna porodziła.

Módlmy się: Boże, Tyś przez Niepokalane Poczęcie Najświętszej Maryi Panny godne mieszkanie Synowi Swemu przygotował, a mocą zasługi przewidzianej śmierci tegoż Syna od wszelkiej zmazy Ją zachował; dozwól nam, prosimy, za Jej wstawiennictwem czystymi dojść do Ciebie. Przez Chrystusa Pana naszego. Amen.

INTENCJA RÓŻAŃCOWA RYCERSTWA NIEPOKALANEJ NA GRUDZIEŃ

W miesiącu GRUDNIU modlimy się szczególnie w następującej intencji: "o powstrzymanie na całym świecie grzechu zabójstwa nienarodzonych dzieci (tzw. aborcji)".

RYCERSTWO NIEPOKALANEJ - LIST NA GRUDZIEŃ

   Adwent (z łac. adventus - przyjście, przybycie) to okres w roku liturgicznym, który rozpoczyna się od I Niedzieli Adwentu, a kończy przed uroczystością Narodzenia Pańskiego w wieczór 24 grudnia. Trwa od 23 do 28 dni i obejmuje cztery kolejne niedziele przed 25 grudnia. Stanowi pierwszy okres w każdym nowym roku liturgicznym.

Adwent składa się z dwóch odrębnych okresów:
1. czasu, w którym kierujemy nasze serca ku oczekiwaniu powtórnego przyjścia Jezusa w chwale na końcu czasów (okres od początku Adwentu do 16 grudnia włącznie);
2. czasu bezpośredniego przygotowania do uroczystości Narodzenia Pańskiego, w której wspominamy pierwsze przyjście Chrystusa na ziemię.
Zwornikiem wszystkich tekstów liturgii adwentowej obydwu części jest czytanie księgi proroka Izajasza. Czytanie to obrazuje tęsknotę za wyczekiwanym Mesjaszem.

ŚW. JÓZEF – PATRON KOŚCIOŁA

   Napaści, jakich w ubiegłym wieku doznało papiestwo ze strony masonerii, były jednym więcej dowodem, że gdy łodzi Kościoła groziło rozbicie – Św. Józef prowadził ją i strzegł. Św. Józefowi powierzył Bóg Kościół, bo On był obrońcą Jezusa, opiekunem Świętej Rodziny, która była zawiązkiem Kościoła.

„Czymże jest w rzeczywistości kościół katolicki, jeśli nie Jezusem wciąż rosnącym, wprawdzie nie w swoim człowieczeństwie ziemskim jak w Nazarecie, ale w swym ciele mistycznym, w swym duchu i w swym wpływie, aż do końca czasów, do skończenia świata i wciąż wystawionym na prześladowanie, jak za życia swego doczesnego.

Rzecz też jasna, że Józefowi nie trudniej jest opiekować się całym Kościołem, niż samym Jezusem i Maryją. Jezus i Maryja są bowiem zawsze tym, co jest najpiękniejszego, najdroższego na niebie i na ziemi. Serce więc zdolne kochać Boga jako swego Syna i Matkę Syna Bożego, jako swą małżonkę, to serce zdolne jest też tym samym objąć miłością i otoczyć opieką Kościół składający się z dusz milionów” [1].

Prośba o modlitwę

Prosimy o modlitwę w nadesłanej intencji: "za duszę śp. Jadwigi".

NA DZIEŃ ÓSMY GRUDNIA

 

[Niepokalanów, przed grudniem 1938][1]

        Zbliża się święto w szczególniejszy sposób nasze, jako członków Rycerstwa Niepokalanej, święto naszej Hetmanki, Królowej i Matki w niebie, Niepokalanej.

Jak się do niego przygotować? – jak je najlepiej przeżyć? Przede wszystkim obmyjmy dusze nasze w Sakramencie Pokuty, by z nich usunąć skazy i w ten sposób choć nieco upodobnić się do Niepokalanej.

Następnie poprosimy Niepokalaną, by przygotowała serca nasze na godne przyjęcie Boskiego Jej Syna, Jezusa, w Przenajświętszym Sakramencie Ołtarza. Przystąpimy w tym Jej dniu Niepokalanego Poczęcia do Komunii św.

Po Komunii św. prosić będziemy znowu Niepokalaną, by Ona sama raczyła w duszy naszej przyjąć Pana Jezusa i sprawić Mu taką przyjemność, jakiej nigdy jeszcze dotąd nie doznał. Będziemy prosić, by Ona raczyła wynagrodzić Mu i za nasze dotychczasowe niewierności, i za tyle krzywd, jakich doznaje Pan Jezus co dzień od grzeszników po całym świecie.

Nowenna przed świętem Niepokalanego Poczęcia N.M.P. - dzień dziewiąty

Dzień dziewiąty — 7 grudnia

Rozważanie: Do Ciebie, o Niepokalana Władczyni serc, chcemy należeć całkowicie i braci naszych zbłąkanych i nie znających Cię też do Twych stóp sprowadzić pragniemy. Praca nad urzeczywistnieniem tego — jest naszym obowiązkiem miłości. Idziemy dziś do Ciebie, by Ci powiedzieć o tym zamiarze i postanowieniu świętym. Ty, o Maryjo Niepokalana, błogosław nam i dopomagaj miłościwie!

Dozwól mi chwalić Cię, Panno Najświętsza…

Rozważania zaczerpnięto z: Dla Niepokalanej Matki, „Rycerz Niepokalanej” 12/1933

Nowenna przed świętem Niepokalanego Poczęcia N.M.P. - dzień ósmy

 

Dzień ósmy — 6 grudnia

Rozważanie: Łaski pełna — gdyż w szczególny sposób stała się świątynią Ducha Świętego i Jego Oblubienicą, którą On napełnił wyborowymi łaskami więcej niż wszystkie inne stworzenia i przyozdobił cudownymi klejnotami przywilejów. A zatem Maryję, jako tak ściśle złączoną z całą Trójcą Przenajświętszą, chciał Bóg mieć wolną od pierworodnej zmazy, czyli Niepokalaną. I jest Niepokalaną!

Dozwól mi chwalić Cię, Panno Najświętsza…

Prośba o modlitwę

Prosimy o modlitwę w nadesłanej intencji: "za Babcię Jadwigę o powrót do zdrowia".

Nowenna przed świętem Niepokalanego Poczęcia N.M.P. - dzień siódmy

 

Dzień siódmy — 5 grudnia

Rozważanie: Łaski pełna — gdyż Jezus, Jej i Boży zarazem Syn, kocha Ją jako swą Matkę i pragnie, by była przez wszystkich czczona, miłowana i wielbiona.

Dozwól mi chwalić Cię, Panno Najświętsza…

Prośba o modlitwę

Prosimy o modlitwę w nadesłanej intencji: "za duszę śp. Stanisława Bocheńskiego".

Nowenna przed świętem Niepokalanego Poczęcia N.M.P. - dzień szósty

 

Dzień szósty — 4 grudnia

Rozważanie: Łaski pełna — gdyż jest pierworodną Córką Ojca Przedwiecznego, wybraną przezeń na Matkę dla Jego Syna i otoczoną specjalnymi względami.

Dozwól mi chwalić Cię, Panno Najświętsza…

Nowenna przed świętem Niepokalanego Poczęcia N.M.P. - dzień piąty

 

Dzień piąty — 3 grudnia

Rozważanie: Łaski pełna — albowiem przystało, by Zbawiciel okazał doskonałość swego nad grzechem zwycięstwa przez to, iż uchował choć jedną duszę wolną od grzechu tak pierworodnego, jak i uczynkowego; i że tą wybraną duszą była Jego Matka, która przecież miała być Współodkupicielką rodzaju ludzkiego.

Dozwól mi chwalić Cię, Panno Najświętsza…

Nowenna przed świętem Niepokalanego Poczęcia N.M.P. - dzień czwarty

Dzień czwarty — 2 grudnia

Rozważanie: Łaski pełna — gdyż wypadało, aby Pierworodny Syn Ojca Niebieskiego, którego chóry Serafinów trzykroć Świętym głoszą, miał za matkę na ziemi istotę, która zawsze jaśniała blaskiem świętości.

Dozwól mi chwalić Cię, Panno Najświętsza…

Nowenna przed świętem Niepokalanego Poczęcia N.M.P. - dzień trzeci

 

Dzień trzeci — 1 grudnia


 

Rozważanie: Łaski pełna — bo należało się, aby Jezus, mogąc sobie wybierać Matkę, wybrał na nią istotę godną swego Boskiego pochodzenia i świętości. Jeśliby bowiem Maryja choć przez chwilę była pozbawiona łaski Bożej, czyli choć przez chwilę była łupem szatana — nie byłaby godną zaszczytnej roli Matki Boga-Człowieka, bo ubliżająca — choćby chwilowa — niewola szatana przynosiłaby ujmę Synowi.

Dozwól mi chwalić Cię, Panno Najświętsza…

Nowenna przed świętem Niepokalanego Poczęcia N.M.P. - dzień drugi

Dzień drugi — 30 listopada
 

Rozważanie: Łaski pełna — bo dzięki jedynemu w dziejach stworzeń przywilejowi, jakim została zaszczycona, a to przez wzgląd na przewidziane zasługi męki i śmierci Jej Syna Jezusa Chrystusa, była wolna już w chwili poczęcia od smutnej spuścizny, jaką wszyscy ludzie odziedziczyli po rodzicach.

Dozwól mi chwalić Cię, Panno Najświętsza…

Nowenna przed świętem Niepokalanego Poczęcia Najśw. Maryi Panny

Nowennę tę odmawia się w dniach od 29 listopada do 7 grudnia.

Dzień pierwszy — 29 listopada

Rozważanie: Nasza Matka Maryja jest pełną łaski, czyli w każdej chwili Jej istnienia łaska Boża zalewa Ją przeobficie. A więc i w poczęciu swym jest pełna łaski, a brudna fala winy pierworodnej nie dosięgła Jej przeświętej duszy. I podczas gdy wszystkie dzieci Adama wołają żałośnie: „Oto w nieprawości jestem poczęty…”, Maryja nieskalana jaśnieje od pierwszej chwili swego zaistnienia i jako lilia triumfuje wśród cierni — Niepokalana.

Modlitwa do Maryi Niepokalanej (ojca Maksymiliana Marii Kolbego)

Dozwól mi chwalić Cię, Panno Najświętsza.
Dozwól, bym własnym kosztem Cię chwalił.
Dozwól, bym dla Ciebie i tylko dla Ciebie żył, pracował, cierpiał, wyniszczył się i umarł.
Dozwól, bym do Ciebie cały świat przywiódł.
Dozwól, bym się przyczynił do jeszcze większego, do jak największego wyniesienia Ciebie.
Dozwól, bym Ci przyniósł taką chwałę, jakiej jeszcze nikt Ci nie przyniósł.
Dozwól, by inni mnie w gorliwości o wywyższenie Ciebie prześcigali, a ja ich, tak, by w szlachetnym współzawodnictwie chwała Twoja wzrastała coraz głębiej, coraz potężniej tak, jak tego pragnie Ten, który Cię tak niewysłowienie ponad wszystkie istoty wyniósł.
W Tobie jednej bez porównania bardziej uwielbionym stał się Bóg, niż we wszystkich Świętych swoich. Dla Ciebie stworzył Bóg świat. Dla Ciebie i mnie też Bóg do bytu powołał. Skądże mi to szczęście?
O, dozwól mi chwalić Cię, o Panno Najświętsza!

Modlitwa o. Maksymiliana Marii Kolbego

 

O Maryjo bez grzechu poczęta, módl się za nami, którzy się do Ciebie uciekamy, i za wszystkimi, którzy się do Ciebie nie uciekają, a zwłaszcza za masonami i poleconymi Tobie. Amen.

Dozwól mi chwalić Cię, Panno Przenajświętsza.
Daj mi moc przeciw nieprzyjaciołom Twoim.

Cudowny Medalik

 

    W dniu 27 listopada 1830 r. siostra Katarzyna Laboure, nowicjuszka Sióstr Miłosierdzia w Paryżu otrzymała misję od Matki Bożej - wybić medalik z wizerunkiem Niepokalanej. 

Nowicjuszka widziała w czasie modlitwy obraz przedstawiający Matkę Najświętszą Niepokalanie Poczętą, stojącą na kuli ziemskiej, opasanej splotami węża. Była ubrana w białą suknię i płaszcz srebrzysto-błękitny z welonem koloru jutrzenki. W rękach uniesionych na wysokości piersi trzymała glob ziemski. Katarzyna usłyszała głos: "kula, którą widzisz, przedstawia cały świat, a szczególnie Francję i każdą poszczególną osobę".

Po chwili glob zniknął, a Matka Najświętsza wyciągnęła ręce, jakby chciała nimi objąć cały świat. Z Jej dłoni wychodziły wiązki promieni o niezwykłym blasku. Siostra usłyszała: "Promienie te są symbolem łask, które zlewam na osoby, które Mnie oto proszą. Postaraj się, by wybito Medalik na ten wzór. Osoby, które będą go nosiły, otrzymają wiele łask. Łaski szczególnie otrzymają ci, którzy nosić go będą z ufnością." Wokół Najświętszej Dziewicy utworzył się napis owalny, wypisany złotymi literami: "O Maryjo bez grzechu poczęta módl się za nami, którzy się do Ciebie uciekamy". Dalej usłyszała obietnicę:

"Osoby, które pobożnie odmówią tę krótką modlitwę, cieszyć się będą wyjątkową opieką Matki Bożej".

Następnie obraz odwrócił się i na jego drugiej stronie siostra Katarzyna zauważyła literę "M" z małym krzyżem umieszczonym powyżej, a na dole Najświętsze Serce Pana Jezusa i Matki Najświętszej. Medalik ten zasłynął jako "Cudowny Medalik", gdyż za jego przyczyną działy się i nadal dzieje się wiele cudów fizycznych i duchowych.

KAZANIE O ŚWIĘTYM JÓZEFIE*

   Ojciec Klaholc Redemptorysta, otrzymawszy wiele łask przez pośrednictwo św. Józefa, mówi:

„Z wdzięczności wspominam odtąd w każdem kazaniu o św. Józefie, a także i to muszę opowiedzieć. Niedawno zeszedłem w niedzielę z ambony; wtem zastąpił mi w powrocie do zakrystji drogę jakiś człowiek i rzekł: „Ojcze, muszę się u ojca spowiadać, ale teraz”. „Proszę chwilkę zaczekać” – rzekłem do nadzwyczaj wzruszonego człowieka, – aż zmienię moje ubranie”.

Kiedym wrócił, zeznał mi ten człowiek przed spowiedzią, jak się z nim rzecz ma. „Byłem – rzekł – znudzony życiem i nawet próbowałem się zabić, co mi się jednak nie udało, ale nie zostało wykryte. Teraz atoli miało się udać; aby zaś na moich nie spadła żadna hańba, wyszukałem tę okolicę odległą o 14 godzin i byłbym teraz z największą pewnością, tak byłem zatwardziały i bez nadziei, trupem, a dusza moja tarzałaby się w piekle, gdybym nie był właśnie, kiedy się rozpoczynała przenajśw. ofiara, przechodził koło tego kościoła. Widziałem tłumy śpieszące ze wszystkich stron i tak wiodła mnie nagle obudzona żądza wstąpienia do kościoła, aby zobaczyć, co się tu niezwykłego dzieje. Nie modliłem się wcale. Potem wszedłeś, Ojcze, na ambonę, nie uważałem wcale na kazanie, nie wiem o czemś kazał, w tem usłyszałem

nagle niektóre twoje słowa o św. Józefie i w tej chwili obudziłem się jakby z ciężkiego strasznego snu i z nieprzepartą mocą zabłysła mi myśl i to silne przeświadczenie: „Św. Józef może i tobie przyjdzie z pomocą”.

Modlitwy do Świętych Aniołów

Książę przesławny, Michale Archaniele, pomnij o nas, tu i wszędzie błagaj zawsze za nami Syna Bożego.

Błogosławcie Panu, wszyscy Aniołowie Jego: duchy potężne pełniące Jego rozkazy, posłuszne Jego zleceniom. Błogosław, duszo moja, Panu, i cała istności moja, Jego świętemu Imieniu.

Chwalmy Pana, którego wielbią Aniołowie, którego Cherubiny i Serafiny wychwalają: Święty, Święty, Święty.

Święci Aniołowie Stróżowie nasi, ochraniajcie nas w walce, abyśmy nie zginęli w dzień straszliwego sądu.

Aniołowie, Archaniołowie, Trony i Panowania, Księstwa i Mocarstwa, Moce niebieskie, wysławiajcie Pana niebios.

Ofiarowanie Najświętszej Marji Panny

   Prastara tradycja głosi, że Najświętsza Panna już w wieku dziecięcym wskutek ślubu jej rodziców, jako też z własnego popędu zamieszkała przy świątyni jerozolimskiej, gdzie w towarzystwie innych dziewic służyła Panu. Pozostała tu aż do zaślubin swoich. Święto ofiarowania przeznaczone jest ku czci Dziecięctwa Najświętszej Panienki i przedstawia nam niewinność świętej dzieciny; jest zarazem napomnieniem dla rodziców chrześcijańskich, aby dzieci swe od zarania młodości wychowali w bojaźni Pańskiej i przyzwyczajali do służby Bożej. Kościół katolicki wyznaczył osobne w tym celu święto, ponieważ pamiątka tego zdarzenia, tradycją uświęconego, służy ku zbudowaniu wiernych i zbawienną zawiera naukę. Już sama nazwa "Ofiarowanie Najświętszej Marji Panny" przypomina nam, że życie każdego chrześcijanina winno być życiem zaparcia się i ofiary; umierając bowiem, to tylko naprawdę będzie on posiadał, co dla Pana Boga w życiu był poświęcił. Nie ma słowa, któreby więcej posiadało zbawiennej treści od słowa "ofiara", które oznacza najświętszą i najwznioślejszą służbę Bożą. Sam Ojciec Niebieski pierwszą złożył ofiarę, nie szczędząc Syna Swego jednorodzonego, a Jezus Chrystus nie uląkł się ofiary krzyżowej dla zbawienia świata. Wszyscy święci nie znali nic więcej wartościowego od zaparcia się i życia ofiarnego, oddając się Bogu w ofierze we wszystkim, czym byli i co posiadali, pomni słowa apostoła, św. Pawła: "Proszę was tedy, bracia, przez miłosierdzie Boże, abyście wydali ciała swoje na ofiarę żywą, świętą, przyjemną Bogu" (Rzym. 12, 1). Stąd u wielu zgromadzeń zakonnych zachowuje się piękny zwyczaj odnawiania ślubów właśnie w dzień Ofiarowania Najświętszej Marji Panny.

Rok Boży w liturgii i tradycji Kościoła świętego - Katowice 1931

Westchnienia do Pana Jezusa Ukrzyżowanego

 

   Dobry Jezu, który modliłeś się za oprawców swoich: "Ojcze, odpuść im, bo nie wiedzą, co czynią!", proś i za mną Ojca Niebieskiego, bom i ja nie wiedział, com czynił, gdym Cię Boga mojego nieskończenie dobrego obrażał.

   Rzekłeś, Panie, łotrowi: Dziś ze mną będziesz w raju! czy i ja, Panie, głos ten Twój usłyszę? Zechciej i mnie grzesznika do siebie kiedyś powołać!

   Panie, oddający Jana świętej Matce Swojej: "Niewiasto, oto syn Twój!", oddaj i mnie na wieczność Boga Rodzicielce Pannie, nie za syna, ale za sługę i niewolnika. O Panie, daj mi ten głos Twój usłyszeć i w skonaniu moim, i w niebie: Oto Matka twoja.

   Panie wołający: Boże Mój, Boże Mój, czemuś Mnie opuścił! nie opuszczaj mnie w całym życiu moim, nie opuszczaj mnie przy skonaniu.

   Jezu wołający: Pragnę! zapragnij duszy mojej, zapragnij zbawienia mojego.

   Panie mówiący: Wykonało się! a rychłoż i ja też skończę nędzę moją i życie moje?

   O dobry Jezu, ostatnie słowa mówiący: Ojcze, w ręce Twoje oddaję Ducha Mojego! oddaj i moją duszę Ojcu Twojemu! jak i ja, o Jezu, w ręce Twoje oddaję ducha mojego. Amen.

Św. Elżbieta Węgierska

 

   Urodziła się w 1207 r. Była córką króla węgierskiego Andrzeja II. W 1221 r. wyszła za mąż za landgrafa Ludwika IV z Turyngii. Już wkrótce ujawniła się jej wielka troska o najbiedniejszych. W czasie klęski głodu w latach 1225/26 sięgnęła nawet do kasy królewskiej, co kosztowało ją bardzo wiele: gdy w 1227 r. zmarł jej mąż, władzę przejął jego brat i wypędził Elżbietę z dworu. Założyła wówczas hospicjum dla ubogich w Marburgu i wstąpiła do III Zakonu św. Franciszka. Umarła w całkowitym poświęceniu się ubogim 19 listopada 1231 r. Już w 1235 r. papież Grzegorz IX ogłosił ją świętą.

CIEKAWA GOŚCINNOŚĆ

 

   Pewien zakonnik imieniem Hieronim z Pistri, podróżując pieszo z Rzymu na wyspę Kandię z jednym towarzyszem, zabłąkał się w bardzo gęstym lesie. Zmęczeni ze znużenia, uklękli obaj i z ufnością wezwali pomocy Jezusa, Marii i Józefa, do których gorące mieli nabożeństwo.

Po krótkiej modlitwie zobaczyli niedaleko światło, wskazujące im, że tam się znajdował dom zamieszkany. Z pośpiechem zwrócili się w tę stronę i zostali przyjęci do biednego domku przez poważnego starca, niewiastę i chłopczyka. Jakież było ich zdziwienie, gdy zbudziwszy się rano, ujrzeli, że dom, w którym zostali przyjęci, zniknął bez śladu? Spostrzegli się dopiero wtenczas, że Jezus, Józef i Maria byli owymi osobami, które ich przyjęły w gospodę w onej nagłej chwili, a uklęknąwszy na nowo podziękowali im serdecznie.

Postanowienie: Wysłucham Mszy św. na poratunek tej duszy czyśćcowej, która za życia była pobożniejszą do św. Józefa.

Ks. Antoni Kotarski T. S., Miesiąc marzec św. Józefa, Warszawa 1939, str. 79.

Za: https://lagloriadelasantisimavirgen.wordpress.com/2015/11/04/ciekawa-goscinnosc/

Modlitwa szturmowa do św. Aniołów

 

   Wszechmogący, Wieczny Boże, w Trójcy Świętej Jedyny, zanim my, słudzy Twoi, zaczniemy przywoływać Aniołów Świętych i wzywać ich pomocy, upadamy przed Tobą na kolana i adorujemy Cię Ojcze, Synu i Duchu Święty!

Bądź pochwalony i uwielbiony na wieki i wszyscy Aniołowie i ludzie przez Ciebie stworzeni niech Cię kochają, adorują i Tobie służą, Święty, Mocny i Nieśmiertelny Boże!

I Ty Maryjo, Królowo Anielska, przyjmij łaskawie nasze błagania, które zanosimy do sług Twoich i kieruj je do Tronu Najwyższego, byśmy doznali łask, pomocy i ratunku, Ty Błagająca Wszechmocy, Ty Pośredniczko Łask. Amen.

Wy wielcy, Święci Aniołowie, zostaliście nam dani przez Boga ku naszej ochronie i pomocy. 

Błagamy Was w Imię Boga Trójjedynego, śpieszcie nam z pomocą!

Błagamy Was w Imię Krwi Przenajdroższej Pana naszego Jezusa Chrystusa, śpieszcie nam z pomocą!

Błagamy Was wszechmocnym Imieniem Jezus, śpieszcie nam z pomocą!

Błagamy Was przez wszystkie Rany Pana naszego Jezusa Chrystusa, śpieszcie nam z pomocą!

Błagamy Was przez całą Mękę Pana naszego Jezusa Chrystusa, śpieszcie nam z pomocą!

Błagamy Was przy Świętym Słowie Bożym, śpieszcie nam z pomocą!

Błagamy Was przy Sercu naszego Pana Jezusa Chrystusa, śpieszcie nam z pomocą!

Błagamy Was w Imię Miłości Bożej ku nam biednym, śpieszcie nam z pomocą!

Błagamy Was w Imię Wierności Bożej ku nam biednym, śpieszcie nam z pomocą!

Błagamy Was w Imię Miłosierdzia Bożego ku nam biednym, śpieszcie nam z pomocą!

Błagamy Was w Imię Maryi, Waszej Królowej i Pani, śpieszcie nam z pomocą!

Błagamy Was w Imię Maryi, Matki Bożej i naszej Matki, śpieszcie nam z pomocą!

Matka Boska Ostrobramska - Matka Miłosierdzia

 

   Cudowny obraz Matki Boskiej Ostrobramskiej, ten klejnot Wilna, ukochanie Litwy, mieści się w małej, skromnej kapliczce, nad bramą, przerzuconą łukiem przez wąską uliczkę. Jest to, jak mówi Henryk Mościcki: "kaplica całej Litwy bolejącej, tęskniącej, więziennej, jedyny zakątek, na którego progu zatrzymywała się zawsze brutalna przemoc i dzikie okrucieństwo".

"Nie częstochowskie to bogactwa i wspaniałości" - pisze Stanisław Tarnowski w swych wspomnieniach wileńskich z 1878 r. - "tam Matka Boska na swojej wysokiej górze, w swojej obronnej fortecy, w swojej wspaniałej kaplicy, wygląda jak królowa w majestacie; - tu w tych prostych białych murach, w tej ciasnej przestrzeni, w tym otoczeniu ubogim wygląda jak w więzieniu, w ucisku, w prześladowaniu.

Nie ma tu ani marmurów, ani pereł, ni kamieni, ani lamp kosztownych. I wota skromne; nie ma częstochowskich buław hetmańskich, ani królewskich darów, srebrne blaszki przez biedaków zawieszone, wyobrażające to nogi, to ręce, to oczy, to serce. Niektóre mają napisy niezgrabne, jak gdyby szpilką wydrapane. Jedyne wotum bogatsze to wielki, srebrny półksiężyc, który cały ołtarz od spodu obejmuje.

Taki jest charakter Ostrej Bramy, taki rodzaj czci, którą tam odbiera Królowa Korony Polskiej. I gdyby na tym miejscu stanął przybytek tak wspaniały, jak nie ma żadnego na świecie, gdyby go wszystkie skarby świata zdobiły... to ten przybytek nie robiłby wtedy większego wrażenia. Jak robi dziś, w tej swojej biedzie i przez nią."

Egzorcyzm poranny

 

   W Imię Boga w Trójcy Świętej Jedynego: Ojca, Syna i Ducha Świętego - uchodźcie duchy złe z tego miejsca, abyście nie widziały, nie słyszały, nie niszczyły, nie wprowadzały zamieszania do naszej pracy i planów.

Nasz Bóg jest waszym Panem i rozkazuje wam: Idźcie precz i nie wracajcie tu więcej! Amen.

Mocą Bożą, Mocą Twoją Najwyższy Panie, uczyń nas niewidzialnymi dla naszych wrogów. Amen.

Święty Stanisław Kostka

 

Aniele ziemski bez winy,
Ozdobo naszej krainy,
Wejrzyj z niebios dziś łaskawie
Na nas, święty Stanisławie!

Przyjm nasze modły, ofiary,
Zlej na nas niebieskie dary,
Wesprzyj nas w każdej potrzebie,
Gdy głos nasz wzniesiem do Ciebie.

Gdy niewinni przed ołtarze
Twe upadną na swe twarze,
Niech szatańskiej strzały złości
Nie zranią ich niewinności.

Gdy my grzeszni zawołamy,
Niech pomocy Twej doznamy;
Uproś, jakich łask nam trzeba,
Zaprowadź i nas do nieba.

Dzień św. Marcina, biskupa z Tours

 

 Ojczyzną św. Marcina są dzisiejsze Węgry. Z rodziców pogańskich zrodzony w roku 316, przygotowywał się po kryjomu jako chłopczyk dziesięcioletni do chrztu. Z woli ojca zaciągnął się do wojska rzymskiego i dostał się do dzisiejszej Francji. Cnoty prawdziwie chrześcijańskie ujawniły się u niego także w życiu żołnierskim. Pod miastem Amiens spotkał raz żebraka, trzęsącego się od zimna, który prosił przechodniów o jałmużnę. Marcin, wzruszony widokiem nędzarza, rozciął mieczem swój płaszcz i dał jedną połowę żebrakowi. Następnej nocy ukazał się mu Jezus Chrystus, odziany połową płaszcza żołnierskiego, i rzekł do otaczających Go aniołów: "Tą szatą Marcin Mnie odział". W dziewiętnastym roku życia przyjął Marcin chrzest św. i, zwolniwszy się od służby wojskowej, udał się do Hilarego, świętego biskupa w Poitiers, aby pod tegoż przewodnictwem rozpocząć życie Bogu oddane. W r. 372 został przeciw woli swej obrany biskupem w Tours. Jako biskup był słońcem swoich owieczek, z którego światło biło i ciepło na wszystkich, co z nim się stykali. Był to mąż pełen powagi i miłości, surowy dla siebie, łaskawy i miły dla innych, jeden z tych, których niebo zsyłać zwykło, aby świat w miłości utwierdzić. Jako starzec zgrzybiały podjął podróż do odległej gminy, aby uśmierzyć waśnie, które tam wybuchły. Lecz nadszedł kres jego pielgrzymki ziemskiej - zasłabł nagle. Uczniowie jego, płacząc rzewnie, nie mogli powstrzymać się od skargi. "Ojcze", mówili, "dlaczego nas opuszczasz? Wilki drapieżne wpadną do trzody twej. Nagrody swej w niebie możesz być pewien, zostań więc jeszcze z nami!".

Modlitwa i Litania do Anioła Stróża

Modlitwa do Anioła Stróża

 

Aniele Boży Stróżu mój,
Ty zawsze przy mnie stój
Rano, we dnie, w wieczór, w noc
Okaż swoją siłę, moc.
Duszy, ciała mego broń
I od grzechu zawsze chroń
Wspieraj czyny me,
Z pokorą błagam Cię.

 

Ref.: Do rajskich drzwi zaprowadź mnie Aniele Stróżu
Bądź przy boku mym przez wszystkie życia dni.
Bez Ciebie słaby jestem sam i trudno dojść do
nieba bram. Nie opuszczaj mnie Aniele Stróżu mój.

INTENCJA RÓŻAŃCOWA RYCERSTWA NIEPOKALANEJ NA LISTOPAD

W miesiącu LISTOPADZIE modlimy się szczególnie w następującej intencji: "za dusze w czyśćcu cierpiące i o łaskę dobrej śmierci dla umierających".

RYCERSTWO NIEPOKALANEJ - LIST NA LISTOPAD

 

N A U K A

ŚWIĘTEGO ANTONIEGO PADEWSKIEGO (*)

W Y Z N A W C Y

(1195-1231)

O ŻYCIU I ŚMIERCI

"Zaprawdę, zaprawdę wam powiadam, żeć idzie godzina i teraz jest, gdy umarli

usłyszą głos Syna Bożego, a którzy usły­szą, ożyją" Ew. u św. Jana r. 5, w. 25.

Święty Jan Apostoł przedstawia nam śmierć jako dług winny naturze, jako zasługę łaski i korony wiecznej. Błogosławieni umarli – mówi – którzy w Panu umierają (1).

Ks. Leon Cieślak - Nasza tajemnica Maryjna

 

Przez akt poświęcenia Polski Niepokalanemu Sercu Maryi powstaje pewnego rodzaju przymierze między Narodem a Maryją. Trudno tu mówić o ścis­łym, prawniczym przymierzu. Opieramy się na głę­bokiej wierze w potęgę i dobroć Maryi. Możemy być pewni, że Maryja ze Swej strony chętnie zobowiązuje się opiekować się nami, prowadzić bez­piecznie drogą naszego posłannictwa; wychować nas tak głęboko, byśmy byli zdolni do zrozumienia myśli Bożej i wiernego jej wypełnienia – jako doskonałe narzędzie w ręku Boga.

Naród zaś Polski oddaje się dobrowolnie pod Jej opiekę i chce być wierny woli Chrystusa, z którą pokrywa się zawsze wola Maryi. Im wierniej spełnimy wolę Bożą, tym lepiej będzie mógł nas Chrystus użyć do wykonania swoich miłosier­nych planów odrodzenia.

Św. Małgorzata Maria Alacoque - Akt poświęcenia się Sercu Jezusowemu

POŚWIĘCENIE SIĘ SERCU JEZUSOWEMU (1)

ułożone przez św. Małgorzatę Marię (2)

Ja N... oddaję i poświęcam Najświętszemu Sercu Je­zusowemu całego siebie: życie moje, uczynki, trudy i cierpienia i pragnę jedynie odtąd każdą częścią mej istoty czcić Go, miłować i wielbić.

Nieodwołalnie postanawiam do Niego zupełnie należeć i wszystko czynić dla Jego miłości, a wyrzec się tego, co by się Mu mogło nie podobać.

Biorę Cię więc, Najświętsze Serce Jezusowe, za jedyny przedmiot mej miłości, za opiekuna mego życia, zapew­nienie mego zbawienia, wsparcie mej słabości i niesta­łości, naprawę wszystkich błędów mego życia i za bez­pieczne schronienie w chwili śmierci.

Prośba o modlitwę

Prosimy o modlitwę w nadesłanej intencji: "za Jana".

ŚWIĘTY NAJWIĘCEJ UKOCHANY PRZEZ NAJŚWIĘTSZĄ MARYJĘ PANNĘ*

    

   Pewna pobożna zakonnica silnie napastowana przez pokusy, zaczęła wpadać w małoduszność i nieufność, przedstawiając sobie, iż nigdy nie będzie mogła nabyć św. wolności, czyli swobody ducha, która w tem życiu jest dla synów Bożych zadatkiem wiecznej szczęśliwości.

Wśród takowych ucisków uciekła się do N. Marji P., błagając Ją o wyjednanie wewnętrznego pokoju, aby mogła w gorącości ducha chwalić i służyć Bogu. „A jeśli Ty, o Najśw. Panno, rzekła, nie chcesz mi tej łaski wyświadczyć, racz przynajmniej łaskawie natchnieniem Twojem podać mi do serca, którego z pomiędzy Świętych od Ciebie najwięcej w Niebie ukochanego, iżbym do niego mogła, jako do jedynego Opiekuna ducha mego z wszelką ufnością uciekać się, na otrzymanie pożądanej łaski”.

Prośba o modlitwę

Prosimy o modlitwę w nadesłanej intencji: "za Władysława".

Hymn ku czci św. Michała Archanioła

Ciebie, odblasku i mocy Ojcowska, Ciebie, Jezu, życie serc, chwalimy między Aniołami, którzy zależą od ust Twoich.

Dla Ciebie walczy tłumny hufiec tysiąca tysięcy wodzów, ale rozwija Krzyż zwycięski Michał, chorąży zbawienia.

On straszliwą głowę smoka strąca do piekieł najgłębszych i wodza wraz z buntownikami zrzuca jak błyskawicę z twierdzy niebieskiej.

Przeciwko wodzowi pychy idźmy za nim jako księciem, aby dany nam był u tronu Baranka wieniec chwały.

Bogu Ojcu niechaj będzie chwała, który tych, co odkupił Syn, a namaścił Duch Święty, strzeże przez Aniołów. Amen.

Antyfona:

Najchwalebniejszy Książę, Michale Archaniele, pamiętaj o nas: zawsze i wszędzie módl się za nami do Syna Bożego.

V. Wobec Aniołów będę śpiewał, o Boże mój.

R. Będę się kłaniał ku Kościołowi Twemu świętemu i wielbił Imię Twoje.

Módlmy się:

Boże, który w cudownym porządku wyznaczasz zadania Aniołom i ludziom, spraw łaskawie, aby ci, którzy służą Tobie w niebie, życie nasze osłaniali na ziemi. Przez Chrystusa Pana naszego. Amen.

Prośba o modlitwę

Prosimy o modlitwę w nadesłanej intencji: "o uzdrowienie syna Kamila".

Życie wieczne i modlitwa za zmarłych

2 listopada wspominamy tych, którzy po śmierci dostąpili zbawienia, ale przebywają jeszcze w czyśćcu. Z punktu widzenia ostatecznego wyboru za Bogiem lub przeciw Bogu człowiek stoi w obliczu alternatywy: albo będzie żył z Panem w szczęśliwości wiecznej, albo pozostanie z dala od Jego obecności. Pomiędzy pielgrzymowaniem w doczesności i wieczną chwałą w niebie istnieje taki stan, w którym cierpią dusze ludzi sprawiedliwych, choć dotkniętych "zmazą grzechu powszedniego", lub takie, które nie odpokutowały za grzechy na ziemi. Chodzi więc o te dusze, które zeszły z tego świata w łasce uświęcającej i są w przyjaźni z Panem Bogiem. Nie mogą wszakże wejść do nieba, gdyż mają jeszcze pewne "długi" do spłacenia Bożej sprawiedliwości. Droga do pełnej szczęśliwości wymaga oczyszczenia, co wiara Kościoła przedstawia za pomocą nauki o czyśćcu. Każdy ślad przywiązania do zła winien zostać usunięty, każde skrzywienie duszy - wyprostowane. Oczyszczenie winno być całkowite. Czyściec oznacza nie miejsce, lecz stan życia. Ci, którzy po śmierci żyją w stanie oczyszczenia, znajdują się już w miłości Chrystusa, który ich podnosi z resztek niedoskonałości.

Litania do Wszystkich Świętych

Kyrie elejson, Chryste elejson,

 Kyrie elejson.

 Chryste usłysz nas,

 Chryste wysłuchaj nas.

 Ojcze z nieba Boże

 - zmiłuj się nad nami.

 Synu Odkupicielu świata Boże

 - zmiłuj się nad nami.

 Duchu Święty Boże

 - zmiłuj się nad nami.

 Święta Trójco, Jedyny Boże

 - zmiłuj się nad nami. 

Święta Maryjo,

 módl(cie) się za nami
Święta Boża Rodzicielko,
Święta Panno nad pannami,
Święty Michale,
Święty Gabrielu,
Święty Rafale,
Wszyscy święci Aniołowie i Archaniołowie,
Wszystkie święte Duchy niebieskie,

PROŚBA O MODLITWĘ I POMOC DLA POTRZEBUJĄCEJ RODZINY

Prosimy o modlitwę za następującą rodzinę, od której otrzymaliśmy poniższe ogłoszenie:

      Nazywam się Dariusz Grzyb, mam 33 lata. W 2007 roku uczestniczyłem w wypadku samochodowym, gdzie byłem pokrzywdzony. Leżałem w szpitalu, miałem wstrząśnienie mózgu, stłuczenie głowy i okolicy lędźwiowej i ranę tłuczona w okolicy ciemieniowo-skroniowej, miałem szytą głowę, gdzie mam ślad do dziś. Leczę się w poradni zdrowia psychicznego oraz poradni neurologicznej. Posiadam orzeczenie o niepełnosprawności: „schorzenia neurologiczne (10 N- symbol)”. Mam rodzinę - syn Bartosz, który ma 9 lat  oraz syn Dominik - 5 lat. Dominik uległ oparzeniu części twarzy i szyi, części ramienia i lewego przedramienia, miał przeszczep w okolicach żuchwy, obecnie leczy się w poradni logopedycznej, ortodontycznej i neurologicznej.

Żona Daria zarejestrowana jest w Urzędzie Pracy. Oboje jesteśmy zarejestrowani, lecz bez prawa do zasiłku. Mieszkamy w jednym mieszkaniu o powierzchni 25 m2. Dom, w którym mieszkamy, jest w trakcie licytacji za długi Ojca, który był właścicielem mieszkania. Nie mamy ciepłej wody, łazienki, ogrzewania. Dzięki waszej pomocy zaczniemy normalnie żyć, będzie nas stać na żywność, odzież dla dzieci, wyprawki szkolne, koszty domowe (prąd, gaz), koszty dojazdu do lekarzy.

Modlitwa do Matki Bożej o pokonanie szatana

 

   Dostojna Królowo Niebios i Pani Aniołów, Ty, któraś otrzymała od Boga moc i posłannictwo starcia głowy szatana, pokornie Cię prosimy, ześlij zastępy Aniołów, ażeby za Twoimi rozkazami ścigały szatanów, zwalczały ich wszędzie, ukróciły ich zuchwalstwo i strąciły w przepaść piekielną. Amen.