KS. PIOTR XIMENES: Na Niedzielę VII po Świątkach

 

Ewangelia u Mateusza św. w rozdz. 7

Strzeżcie się pilnie fałszywych proroków, którzy do was przychodzą w odzieniu owczym, a wewnątrz są wilkami drapieżnymi. Pan Jezus przez fałszywych proroków w odzieniu owczym przychodzących, których nam się strzec nakazuje, rozumie tutaj ludzi bezbożnych, w gruncie serca zepsutych, którzy jednak dla tym łatwiejszego uwiedzenia i ułudzenia innych, w Aniołów światłości przemieniać się umieją, pozór skromnych obyczajów zachowują, życie regularne udają, jednym słowem maskę uczciwości i pobożności na siebie przybierają. Tacy ludzie gotowi niby wychwalać cnotę, a fundamenta jej podkopują, gotowi wynosić dzieła i uczynki dobre, które Religia święta nakazuje, a zasady wiary bezbożnymi mowami swoimi obalają. Takich ludzi w wieku, w którym żyjemy, wszędzie i bardzo często na nieszczęście napotkać można. Tacy ludzie odzywają się głośno, że jest rzeczą chwalebną być człowiekiem uczciwym, wiernym, rzetelnym, sprawiedliwym, lecz żyć według przepisów wiary świętej, trzymać się przepisów Religii, zachowywać posty, uczęszczać do kościołów, do Sakramentów świętych, bywać na Mszach, trwać na modlitwie, jest to jak mówią znakiem małego rozumu, jest to trzymać się wyznania podłego nikczemnego motłochu, chcieć się mieszać do tego biednego prostego ludu, któremu jedynie taki rodzaj pobożności zostawionym być powinien. Ludzie rozumni, mówią oni, powinni się różnić od pospólstwa, być uczciwymi w sercu, ale tymi pozory, tymi dodatkami gardzić, bo to wcale dla nich niepotrzebne. O ileż się podobnych mów w świecie nasłuchać nie można? Ileż tych fałszywych proroków, tych drapieżnych w odzieniu owczym przybranych wilków, swymi przewrotnymi mowami, owieczek niewinnych i łatwowiernych nie nauwodzi. Ach! strzeżmy się ich pilnie, zatykajmy uszy na ich przewrotne mowy, trzymajmy się mocno tego prawdziwego proroka Jezusa Chrystusa, który nam się ich strzec nakazuje, niech tam ludzie bezbożni mówią co chcą, my sobie wprost za Panem Jezusem postępujmy, zobaczymy kiedyś jak na tym dobrze wyjdziemy.

+ PIUS XII - OPTATISSIMA PAX - O modlitwach o POKÓJ

PIUS XII

+ ENCYKLIKA
OPTATISSIMA PAX

     Do Czcigodnych Braci Patriarchów, Prymasów, Arcybiskupów, Biskupów i innych Ordynariuszów Pokój i Jedność z Apostolską Stolica mających. O POKOJU

CZCIGODNI BRACIA
Pozdrowienie i Apostolskie Błogosławieństwo!

         Gorąco upragniony pokój, który jest "spokojnością ładu, (cfr. Św. Aug., De Civ. Dei, 1. 19, c. 13; Św. Tom., Sum. Teol. II-II, 29, 1, ad 1) i spokojna wolnością" (Ctc. Filipika II, c. 44), po krwawych kolejach długiej wojny, jak to wszyscy ze smutkiem i trwoga stwierdzamy, dotąd jeszcze gest nieustalony i trzyma umysły narodów w niepewności i lęku; a tymczasem w wielu krajach, już i tak przez wojnę zniszczonych i skutkiem tego dotkniętych ruiną i biedą, skłócenie w ostrej nienawiści warstw społecznych - wszyscy to widzimy - przez rozliczne zamieszki i rozruchy zagraża wstrząsem i podważeniem samych fundamentów państwa.

Prośba o modlitwę

Prosimy o modlitwę w następującej intencji: 

"O zdrowie dla Hani".

Papież Grzegorz XVI – Encyklika Mirari Vos - ENCYKLIKA O LIBERALIZMIE I RELIGIJNYM INDYFERENTYZMIE (fragment)

 

       „Jeżeli zgodnie ze sformułowaniem Ojców Soboru Trydenckiego, jest jasne, że: „Kościół został pouczony przez Jezusa Chrystusa i jego apostołów i dotąd Duch Święty naucza go wszelkiej prawdy”, to jest absurdalne i wielce dlań szkodliwe domagać się w nim jakiegoś odrodzenia i reformy rzekomo potrzebnej do jego własnego ocalenia czy wzrostu, jakby to Kościół mógł ulegać zaciemnieniu, zbłądzeniu lub tym podobnym brakom, takim właśnie wydaje się nowatorom, którzy zamierzają położyć fundamenty pod jego nową czysto ludzką instytucję, i w konsekwencji dokonać tego czym właśnie brzydzi się św. Cyprian, to jest: „Kościół, dzieło Boskie w dzieło ludzkie zamienili”. Niech się zastanowią, ci którzy żywią takie zamiary, że według świadectwa św. Leona, jednemu tylko Biskupowi Rzymskiemu powierzono znosić ustawy kanoniczne, tylko on sam a nie jakaś osoba prywatna ma prawo wyrokować o ustawach swoich poprzedników, aby jak pisze św. Gelazy: „rozważać postanowienia kanonów, i oceniać nakazy poprzedników, odnośnie do tego co jest konieczne w danym czasie do odnowienia Kościoła, aby to co wymaga zwolnienia po odpowiednim rozważeniu zostało skorygowane” – Papież Grzegorz XVI – encyklika Mirari Vos z 15 VIII 1832.

KS. PIOTR XIMENES: Na Niedzielę VI po Świątkach

 

Ewangelia u Marka św. w rozdz. 8

Gdy wielka rzesza była z Jezusem, a nie mieli co by jedli, wezwawszy uczniów swoich, rzekł im: żal mi tego ludu, iż oto już trzy dni trwają ze mną, a nie mają, co by jedli. Ten chleb cudownie rozmnożony, o którym Ewangelia święta drugi raz wspomina, jest dzisiaj przedstawiony nam, jako figura Najświętszego Sakramentu ołtarza, a okoliczności, które temu cudowi towarzyszą jako nauka usposobienia w jakim się do stołu Pańskiego zbliżać powinniśmy. Ta rzesza idąca za Jezusem na puszczę wyobraża wiernych sług Pańskich, którzy się na tym świecie, jakby na jakiej puszczy być uważają nie znajdując w nim nic powabnego dla siebie, i nie oczekując jak jedynie z cudownej pomocy i miłosierdzia Boskiego, łask i darów dla siebie potrzebnych. Trwają przy Jezusie słuchając z upodobaniem słów i nauk Jego, i nie przykrzą sobie zostawać przy Nim, mimo głodu pociech i radości wewnętrznych, którego niekiedy doznawać muszą, i mimo przykrości i smutków, którymi niekiedy dni ich na tej puszczy życia doczesnego przeplatanymi bywają.

Prośba o modlitwę

Prosimy o modlitwę w następującej intencji: "o pomyślny przebieg porodu dla Agnieszki i dziecka".

Prośba o modlitwę

Prosimy o modlitwę w następującej intencji: "o zdrowie dla dziecka i Anny (w stanie błogosławionym)

PIUS XI - Alokucja o prawdziwym pokoju Chrystusowym

 

      Alokucja wygłoszona do kardynałów z okazji Bożego Narodzenia 1930 roku.

Czcigodni Bracia i najmilsi w Chrystusie Panu Synowie!

Błogosławione niechaj będzie Narodzenie Boże, które razem z wielu innymi doskonałymi pociechami duchowymi - jakich to święto zresztą wszystkim wiernym oraz tym duszom udziela, co bez obojętności wyczekują zbliżenia tych chwil Bożych - uszczęśliwia Nas znowu tą chwilą upragnioną, kiedy My z serca do serca przemawiać możemy.

Głos serca waszego znalazł w głosie nowego Dziekana Waszego nader czuły wyraz. Śpieszymy przeto, by wam dzięki złożyć za wasze braterskie i synowskie życzenia a niemniej za dary modlitwy, któreście za Nas ofiarowali a podczas zbliżających się świąt i w nadchodzącym Nowym Roku nadal ofiarować przyrzekliście.

I My ze swej strony pragniemy Wam złożyć (i to nie tylko Wam) jedno przede wszystkim życzenie, które wspaniałym nazwać możemy dlatego, że ono nie od Nas samych, lecz z niebios, od Boga pokoju pochodzi, od Boga zstępującego znowuż na ten świat zaniepokojony i ze strachu truchlejący. A życzenie Nasze niechaj będzie dla Was (i znowuż nie tylko dla Was) darem, o którym nadzieję żywimy, iż dla wielu będzie dobrodziejstwem.