Prośba o modlitwę

Prosimy o modlitwę w intencji: "za duszę śp. Ojca naszego Kolegi Seweryna".

KOMUNIKAT BRACTWA MODLITEWNEGO Z DNIA 5 IV A.D. 2016

 

   W dniu 5 kwietnia Anno Domini 2016, w święto św. Wincentego Ferreriusza, decyzją Przełożonego Bractwa Modlitewnego Czcicieli Najświętszych Serc Jezusa i Maryi, Wielebnego x. Rafała Trytka, Bractwo przyjmuje regułę III zakonu kaznodziejskiego (św. Dominika). 

Veritas liberabit vos!

WIADOMOŚĆ O MEDALU ŚW. ANTONIEGO PADEWSKIEGO

Ecce crucem Domini, fugite partes, adversae: vicit Leo de tribu Juda, radix Dawid. Alleluja.

   Św. Antoni Padewski otrzymał od Boga szczególną moc nad szatanem. Był On za życia wielkim znawcą podszeptów złego ducha i nieraz odnosił nad nim zwycięstwo. Tę moc dał mu Pan Bóg i po śmierci: jeśli kto będąc w ciężkich pokusach, ucieknie się do św. Antoniego, niezawodnie dozna ulgi. Zwłaszcza wielce skutecznym w walce z pokusami jest tak zwany medal św. Antoniego z egzorcyzmem, cudownie przez tegoż Świętego wskazanym.

Historja tego medalu jest następująca: Za panowania Dionizego, króla Portugalii, pewna niewiasta doznawała ciężkich pokus od szatana. Zły duch okazywał się jej w postaci Jezusa Ukrzyżowanego i zachęcał, aby się rzuciła w nurty rzeki Tagu, przez co otrzyma odpuszczenie grzechów i prosto pójdzie do nieba. Nieszczęśliwa zdecydowała się pójść za radą kusiciela i utopić się. W drodze jednak wstąpiła do kościoła OO. Franciszkanów (Braci Mniejszych) i upadłszy na kolana przed ołtarzem św. Antoniego Padewskiego, gorąco błagała o ratunek, po czem zasnęła. We śnie ukazał się jej św. Antoni i upominał, aby nie odbierała sobie życia oraz wręczył jej zapisaną kartkę pergaminu, którą polecił nosić przy sobie. Ocknąwszy się, znalazła zawieszoną na szyi kartkę, na której napisane były następujące słowa:

„Oto krzyż Pański, uciekajcie szatani, zwyciężył Lew z pokolenia Judy, z rodu Dawida. Alleluja”.

Jest to egzorcyzm kościelny, który odtąd poczęto zwać „Listem św. Antoniego”.

Zwiastowanie Najświętszej Maryi Panny

"Oto ja, służebnica Pańska..."

Dzisiaj święto Zwiastowania N.M.P. (Przeniesione z 25 marca z powodu Wielkiego Tygodnia.)

   (…) Pewnego dnia, a było to 25 marca, jak utrzymują najpoważniejsi pisarze kościelni, w rocznicę stworzenia pierwszego człowieka – Adama, Najśw. Panna, załatwiwszy zwykłe zajęcia domowe, udała się na modlitwę do swojej izdebki, w której się zwykle modliła. Padła na kolana, zatopiła się myślą w Bogu, a ze łzą w oku błagała Boga, aby dłużej nie zwlekał swego miłosierdzia nad biednym rodzajem ludzkim i zesłał Syna Swego na ziemię. Czytając bowiem pilnie Pismo św. i przepowiednie proroków, Najśw. Panna wiedziała, iż już nadszedł czas miłosierdzia Bożego, - a jednak, lubo najcnotliwsza, najświętsza, najniewinniejsza z ludzi, pełna pokory, ani przypuszczała, iż Ona będzie przebłogosławioną Matką Zbawiciela. (…) Ale Najśw. Panna jeszcze się modli, lubo już jest północ, jeszcze klęczy, wyciąga ręce i wznosi oczy do Nieba i woła bez przerwy: „Ojcze! ulituj się! Ojcze poszlij Zbawiciela - Syna Twojego.” I woła, i błaga, i zdaje się w radosnem uniesieniu widzieć „Pożądanego od wszech narodów” – ono boskie Dziecię, co ma zawładnąć światem i odkupić rodzaj ludzki!… (…) Archanioł Gabryel, wierny stróż Jej życia, z którym już tyle słodkich rozmów miewała, przekroczył próg ubogiego mieszkania, stanął nagle przed Nią, na sposób duchów czystych, ale obleczony w postać ludzką, jaśniejący młodością i pięknością (czyt.: Wykład tajemnic różańca św., tłom. Biskupa Kossowskiego. T. I.). I jakby wtorując śpiewom anielskim w Niebie, uwielbia Maryę, mówiąc do Niej: „Bądź pozdrowiona, łaskiś pełna, Pan z Tobą, błogosławionaś Ty między niewiastami”… (św. Łuk. 1-38.).

INTENCJA RÓŻAŃCOWA RYCERSTWA NIEPOKALANEJ NA KWIECIEŃ

W miesiącu KWIETNIU modlimy się szczególnie w następującej intencji: "o restaurację wiary katolickiej w Polsce".

RYCERSTWO NIEPOKALANEJ - LIST NA KWIECIEŃ

Cześć do Najświętszego Sakramentu u katolików i świętokradztwa modernistów (1)

 

BP MARK A. PIVARUNAS CMRI

Drodzy Przyjaciele i Dobroczyńcy!

Kwiecień jest miesiącem poświęconym Najświętszemu Sakramentowi, dlatego w tym numerze biuletynu chciałbym omówić niektóre przepisy liturgiczne odnoszące się do Eucharystii i Ofiary Mszy Świętej. Gdy bowiem rozważymy szczegóły ustanowionych przez Kościół katolicki przepisów dotyczących celebracji Mszy Świętej, udzielania Komunii Świętej oraz szacunku wobec Najświętszego Sakramentu znajdującego się na ołtarzu, docenimy bardziej znaczenie teologicznego aksjomatu lex orandi – lex credendi, czyli prawo/norma modlitwy jest prawem/normą wiary. Zaiste, Kościół katolicki mocno wierzy w to, że słowa Chrystusa – To jest Ciało Moje, to jest kielich Krwi Mojej oraz jego prawa są stałym przypomnieniem Rzeczywistej Obecności Chrystusa pod postaciami chleba i wina.

Akt Poświęcenia Narodu Polskiego Niepokalanemu Sercu Maryi – Prymas Polski, kardynał August Hlond, Jasna Góra, 8 września 1946

 

Niepokalana Dziewico, Boga Matko Przeczysta!

Jak ongiś po szwedzkim najeździe król Jan Kazimierz Ciebie za Patronkę i Królowę
Państwa obrał i Rzeczpospolitą Twojej szczególnej opiece i obronie polecił, tak w tę
dziejową chwilę my, dzieci narodu polskiego, stajemy przed Twym tronem z hołdem
miłości, czci serdecznej i wdzięczności. Tobie i Twojemu Niepokalanemu Sercu
poświęcamy siebie, naród cały i wskrzeszoną Rzeczpospolitą, obiecując Ci wierną
służbę, oddanie zupełne oraz cześć dla Twych świątyń i ołtarzy. Synowi Twojemu, a
naszemu Odkupicielowi, ślubujemy dochowanie wierności Jego nauce i prawu, obronę
Jego Ewangelii i Kościoła, szerzenie Jego Królestwa.

360. rocznica ślubów lwowskich króla Jana Kazimierza - 1 kwietnia A.D. 1656

 

ŚLUBY KRÓLA JANA KAZIMIERZA
I STANÓW RZECZYPOSPOLITEJ

zaprzysiężone imieniem narodu

przed cudownym obrazem N. P. Łaskawej w Katedrze Lwowskiej

 
a dotyczące
polepszenia doli ludu pracującego
oraz

CZCI NAJŚW. PANNY JAKO KRÓLOWEJ KORONY POLSKIEJ

do wykonywania których to ślubów każdy miłujący Boga i Ojczyznę przyczyniać się
winien

"Wielka Boga-Człowieka Matko, Panno Najświętsza!

Ja, Jan Kazimierz, z łaski Syna Twego, Króla królów, i Pana mego, i z Twego
miłosierdzia król, upadłszy do stóp Twoich najświętszych, Ciebie za opiekunkę moją i za
Królowę królestwa mojego obieram. I siebie i królestwo Polskie, księstwo Litewskie,
Ruskie, Pruskie, Mazowieckie, Żmudzkie, Inflandzkie i Czernichowskie, wojska obydwu
narodów i lud cały Twojej osobliwej opiece i obronie polecam, Twojej pomocy i litości w
tym nieszczęśliwym i przykrym królestwa mojego stanie, przeciwko nieprzyjaciołom św.
Rzymskiego Kościoła pokornie błagam. A że mnie wielkie dobrodziejstwa Twoje z całym
narodem moim do nowego gorliwszego służenia Tobie pobudzają, więc przyrzekam też i na
przyszłość w moim własnym, senatorów moich i ludów moich imieniu, Tobie najświętsza
Panno i Synowi Twojemu Panu naszemu Jezusowi Chrystusowi: że cześć i chwałę Twoją
wszędzie i zawsze po całem królestwie mojem z największą usilnością pomnażać i
utrzymywać będę. Obiecuję nadto i ślubuję, że jeżeli za wielowładną przyczyną Twoją, i
wielkim Syna Twojego miłosierdziem, otrzymam zwycięstwo nad nieprzyjaciółmi, a
osobliwie nad Szwedami, Twoją i Syna Twego cześć i chwałę wszędzie prześladującymi, i
zupełnie zniszczyć usiłującymi, u stolicy Apostolskiej starać się będę, aby ten dzień na
podziękowanie za tę łaskę Tobie i Synowi Twemu corocznie jako uroczysty i święty na
wieki obchodzono, i z biskupami królestwa mojego przyłożę starania, aby to, co obiecuję, od
ludu mojego dopełnione było. A ponieważ z wielkim bólem serca mego oczywiście widzę,
że za łzy i uciśnienia ludzi wiejskiego stanu, w królestwie mojem, Syn Twój sprawiedliwy
sędzia świata, od siedmiu już lat, dopuszcza na królestwo moje kary powietrza, wojen i
innych nieszczęść, przeto obiecuję i przyrzekam oprócz tego: iż ze wszystkiemi memi
stanami po przywróceniu pokoju, użyję troskliwie wszelkich środków dla odwrócenia tych
nieszczęść i postaram się, aby lud królestwa mojego od uciemiężenia i niesprawiedliwych
ciężarów był oswobodzony. Uczyń to najmiłosierniejsza Pani i Królowo, abyś jako mnie i
stanom moim najszczerszą dała chęć do uczynienia tych ślubów, tak też u Syna swego łaskę
do ich wykonania uprosiła. Amen".

(Autor tekstu ślubów lwowskich - św. Andrzej Bobola)