Prośba o modlitwę

Prosimy o modlitwę w następującej intencji: "za duszę niedawno zmarłej Haliny".

KS. PIOTR XIMENES: Na Niedzielę XXII po Świątkach

 

Ewangelia u Mateusza św. w rozdz. 22

Odszedłszy Faryzeuszowie, naradzali się jakoby Jezusa podchwycili w mowie. I posłali Mu uczniów swoich z Herodianami, mówiąc: Nauczycielu, wiemy iżeś prawdziwy i drogi Bożej w prawdzie nauczasz, a nie dbasz na nikogo, albowiem nie oglądasz się na osobę ludzką. Powiedzże nam tedy, co Ci się zda, godzili się czynsz dawać cesarzowi albo nie. Złośliwość Faryzeuszów, (którzy zamiast korzystać z nauk Jezusa Chrystusa, które prawie codziennie słyszeli, coraz większą nienawiścią ku Niemu się zapalali, i o niczym innym nie przemyśliwali, jak o sposobach podchwycenia Go) powinna się nam stać przestrogą, iż my, jeżeli chcemy korzystnie słuchać słowa Bożego, powinniśmy się starać przychodzić nań z sercem dobrze usposobionym, z prostą i szczerą intencją oświecenia się względem naszych obowiązków, powzięcia zbawiennych rad i nauk, zachęty służenia Bogu coraz wierniejszego. Bez tego usposobienia najpiękniejsze kazania, najzbawienniejsze rady i nauki, najczulsze słowa padłszy na zimne i złośliwe serce, żadnego wrażenia nań nie czynią i bezkorzystnymi się dlań stają. Trzeba mieć uszy do słuchania, mówi sam Pan Jezus, a co nam najskuteczniej uszy serca otwierać jest zdolne, jest to chęć prosta i szczera poznania woli Boskiej, i stosowania życia swego do rozkazów Jego.

Modlitwa Św. Gertrudy - uwalnia tysiąc dusz z czyśćca

      "Ojcze przedwieczny, ofiaruję Ci  Najdroższą Krew Boskiego Syna Twego, Pana Naszego, Jezusa Chrystusa, w połączeniu ze wszystkimi Mszami Świętymi dzisiaj na całym świecie odprawianymi, za dusze w Czyśćcu cierpiące, za umierających, za grzeszników na  świecie, za grzeszników w Kościele powszechnym, za grzeszników w mojej rodzinie, a także moim domu. Amen 

Podczas z jednej wizji Chrystus przekazał św. Gertrudzie słowa powyższej modlitwy, która jak oświadczył, gdy odmawiana jest z miłością i pobożnością, uwalnia z czyśćca za każdym razem tysiąc dusz.

RYCERSTWO NIEPOKALANEJ - LIST NA LISTOPAD

Listopad - poświęcony
czci Świętych Pańskich w Niebie

Jeśli pragniesz na pewno wiedzieć, czy jesteś prawdziwym chrześcijaninem i czy należysz do liczby nie tylko wezwanych, ale i wybranych do Nieba, - porachuj się, czy jesteś tak miłosiernym, jak tego żąda Pan Jezus od uczniów swoich. Miłosierdzie bowiem jest, według nauki samego Pana naszego Jezusa Chrystusa, niezawodną cechą tak prawdziwych chrześcijan, jak też wybranych do Nieba. Jest najpierw cechą prawdziwych chrześcijan, bo Pan Jezus mówi: Po tym poznają wszyscy, żeście uczniami Moimi, jeśli miłość mieć będziecie jeden ku drugiemu. Miłosierdzie zaś jest nie czym innym, jeno miłością okazywaną tym, którzy według samolubnych pojęć światowych nie są nam mili lub godni naszej pomocy i ofiarności. Rozumieli to doskonale pierwsi chrześcijanie, o których czytamy w Dziejach Apostolskich: A mnóstwa wierzących było serce jedno i dusza jedna, i nikt z nich tego, co miał, swoim nie nazywał, ale było im wszystko wspólne... i była nad nimi wszystkimi wielka łaska. Bo nie było między nimi nikogo w niedostatku; gdyż wszyscy, którzy mieli role albo domy, sprzedawali je i przynosząc zapłatę za rzeczy sprzedane, składali ją u nóg apostołów... I rozdawano każdemu, ile komu było potrzeba. Ta dobroczynność chrześcijan tak była znana między poganami, że zdarzały się wypadki, iż niektórzy dla wyzyskania jej udawali nawrócenie. 

INTENCJA BRACTWA RÓŻAŃCOWEGO ŚW. PIUSA V NA LISTOPAD

    

W miesiącu listopadzie modlimy się o opiekę Wszystkich Świętych i za dusze wiernych zmarłych.

KS. PIOTR XIMENES: Na Niedzielę XXI po Świątkach

 

Ewangelia u Mateusza św. w rozdz. 18

Podobne jest królestwo niebieskie człowiekowi, który chciał kłaść liczbę z sługami swoimi. Słuchajmy wykładu tej przypowieści z uwagą, zawiera ona prawdy pełne dla nas nauki. Ten Pan czyniący obrachunek ze sługami swoimi, wyobraża samego Boga, który samego człowieka jako sługę swego, czy to przez śmierć, czy też jeszcze i w ciągu życia jego przez tajemne upomnienia, nawiedzania, natchnienia, przyniewala do obrachowania się z długów, które zaciągnął, to jest z grzechów, które popełnił. Ten dług dziesięciu tysięcy talentów, znaczy nieprzeliczoną liczbę grzechów, których się człowiek dopuszcza.

A gdy począł liczbę kłaść, przywiedziono mu jednego, który mu był winien dziesięć tysięcy talentów. A gdy nie miał skąd oddać, kazał go Pan jego zaprzedać, i żonę jego, i dzieci, i wszystko co miał, i oddać. Ten sługa, którego Pan tak wielkim długiem obciążonym znajduje, wyobraża każdego grzesznika, który przez swoje przestępstwa, ciągłe powtarzanie swych grzechów, gwałcenie przykazań Boskich, tak dalece miarkę miłosierdzia Boskiego przebiera, iż go Pan Bóg skazuje na wieczne odrzucenie, na wyzucie ze wszelkich najdroższych darów duchownych łaski, i tym sposobem ubliżonej chwale swojej, wymierzoną karą, swej sprawiedliwości godną, wypłacić sobie zamierza. Wejdźmy też w siebie samych, czyliśmy podobnego długu przed Bogiem nie zaciągnęli i na równą karę nie zasłużyli? Obrachujmy się wcześniej póki nam Pan Bóg życia i sposobu do pokuty użycza, gdyż później może i nie będzie dla nas czasu.

2 Listopada. Dzień Zaduszny

 

        W dniu tym, mówi Martyrologjum Rzymskie, przypada dzień Zaduszny. Matka nasza wspólna, Kościół święty bezpośrednio po dniu, którym święci triumf , synów swoich, będących już w niebie, stara się przyjść z pomocą potężnem swojem wsparciem I przyczyną u Pana I Oblubieńca swego tym duszom, które się jeszcze wypłacają w czyśćcu, aby I one do społeczeństwa mieszkańców Niebieskiej Ojczyzny jak najprędzej przypuszczone zostały.  Uroczystość dnia Zadusznego zawdzięczamy świętemu Odylonowi, czwartemu opatowi sławnego klasztoru Benedyktyńskiego w Cluny. Ustanowił on to święto w r. 998 I rozkazał, aby je obchodzono nazajutrz po Wszystkich Świętych. Wpływ tego francuskiego opactwa sprawił, że przyjęto ten zwyczaj w całym świecie chrześcijańskim, a nawet, że dzień ten uwalniał od pracy. W Hiszpanji, Portugalji I w zależnej od nich niegdyś Ameryce Południowej, kapłani, korzystając z przywileju nadanego przez Ojca św. Benedykta XIV, mogli odprawiać w dniu 2 listopada 3 Msze św.. Dekretem z dn. 10 sierpnia 1915r. Ojciec św. Benedykt XV upoważnił wszystkich kapłanów całego świata do czynienia tego samego.  

1. Listopada. Wszystkich Świętych.

        W jesieni ziemia układa się na zimę do snu, aby na wiosnę zazielenić się na nowo I zmartwychwstać. Teraz czas jest bardzo odpowiedni, ażeby wspomnieć tych, co z tej ziemi już odeszli I których ciała już spoczywają w ciemnych grobach, ale się również zazielenią przy końcu świata na zmartwychwstanie I żywot wieczny. Dusze ich już dziś cieszą się  w niebie ze swego szczęścia wiekuistego, nie zapomniały jednak I o nas.. Jest ich jak czytamy w dzisiejszej lekcji mszalnej „rzesza bardzo wielka, której przeliczyć nikt nie może,” a wszystkie mają związek żywotny z nami na ziemi. My się do nich tu modlimy czcząc ich I na nich się wzorując, a oni nam pomagają, I wstawiają się tam za nami przed tronem Bożym. Radością ono serca nasze dziś napełnia, bo I w nas ufność wielką ożywia , że jeśli oni, kość z kości naszej, potrafili z łaską Bożą współpracując pójść do nieba, to czemuż tego nie moglibyśmy  I my uczynić. Sposób I prawa „ pójścia do nieba” wskazuje nam dzisiejsza Ewangelia św. W ośmiu błogosławieństwach Pana Jezusa, które najlepiej chyba dowodzą , że w życiu ludzkim nie ten wygra, który się stara o doczesność, ale który tę doczesność porzuca, albo właściwiej tylko „wymienia” na zbawienie swoje wieczne. Człowiek rozsądny powinien to dobrze zapamiętać I ewangelię św. Dzisiejszą wraz z tymi ośmiu błogosławieństwami dobrze rozważyć.