INTENCJA BRACTWA RÓŻAŃCOWEGO ŚW. PIUSA V NA LISTOPAD

    

W miesiącu listopadzie modlimy się o opiekę Wszystkich Świętych i za dusze wiernych zmarłych.

KS. PIOTR XIMENES: Na Niedzielę XXI po Świątkach

 

Ewangelia u Mateusza św. w rozdz. 18

Podobne jest królestwo niebieskie człowiekowi, który chciał kłaść liczbę z sługami swoimi. Słuchajmy wykładu tej przypowieści z uwagą, zawiera ona prawdy pełne dla nas nauki. Ten Pan czyniący obrachunek ze sługami swoimi, wyobraża samego Boga, który samego człowieka jako sługę swego, czy to przez śmierć, czy też jeszcze i w ciągu życia jego przez tajemne upomnienia, nawiedzania, natchnienia, przyniewala do obrachowania się z długów, które zaciągnął, to jest z grzechów, które popełnił. Ten dług dziesięciu tysięcy talentów, znaczy nieprzeliczoną liczbę grzechów, których się człowiek dopuszcza.

A gdy począł liczbę kłaść, przywiedziono mu jednego, który mu był winien dziesięć tysięcy talentów. A gdy nie miał skąd oddać, kazał go Pan jego zaprzedać, i żonę jego, i dzieci, i wszystko co miał, i oddać. Ten sługa, którego Pan tak wielkim długiem obciążonym znajduje, wyobraża każdego grzesznika, który przez swoje przestępstwa, ciągłe powtarzanie swych grzechów, gwałcenie przykazań Boskich, tak dalece miarkę miłosierdzia Boskiego przebiera, iż go Pan Bóg skazuje na wieczne odrzucenie, na wyzucie ze wszelkich najdroższych darów duchownych łaski, i tym sposobem ubliżonej chwale swojej, wymierzoną karą, swej sprawiedliwości godną, wypłacić sobie zamierza. Wejdźmy też w siebie samych, czyliśmy podobnego długu przed Bogiem nie zaciągnęli i na równą karę nie zasłużyli? Obrachujmy się wcześniej póki nam Pan Bóg życia i sposobu do pokuty użycza, gdyż później może i nie będzie dla nas czasu.

2 Listopada. Dzień Zaduszny

 

        W dniu tym, mówi Martyrologjum Rzymskie, przypada dzień Zaduszny. Matka nasza wspólna, Kościół święty bezpośrednio po dniu, którym święci triumf , synów swoich, będących już w niebie, stara się przyjść z pomocą potężnem swojem wsparciem I przyczyną u Pana I Oblubieńca swego tym duszom, które się jeszcze wypłacają w czyśćcu, aby I one do społeczeństwa mieszkańców Niebieskiej Ojczyzny jak najprędzej przypuszczone zostały.  Uroczystość dnia Zadusznego zawdzięczamy świętemu Odylonowi, czwartemu opatowi sławnego klasztoru Benedyktyńskiego w Cluny. Ustanowił on to święto w r. 998 I rozkazał, aby je obchodzono nazajutrz po Wszystkich Świętych. Wpływ tego francuskiego opactwa sprawił, że przyjęto ten zwyczaj w całym świecie chrześcijańskim, a nawet, że dzień ten uwalniał od pracy. W Hiszpanji, Portugalji I w zależnej od nich niegdyś Ameryce Południowej, kapłani, korzystając z przywileju nadanego przez Ojca św. Benedykta XIV, mogli odprawiać w dniu 2 listopada 3 Msze św.. Dekretem z dn. 10 sierpnia 1915r. Ojciec św. Benedykt XV upoważnił wszystkich kapłanów całego świata do czynienia tego samego.  

1. Listopada. Wszystkich Świętych.

        W jesieni ziemia układa się na zimę do snu, aby na wiosnę zazielenić się na nowo I zmartwychwstać. Teraz czas jest bardzo odpowiedni, ażeby wspomnieć tych, co z tej ziemi już odeszli I których ciała już spoczywają w ciemnych grobach, ale się również zazielenią przy końcu świata na zmartwychwstanie I żywot wieczny. Dusze ich już dziś cieszą się  w niebie ze swego szczęścia wiekuistego, nie zapomniały jednak I o nas.. Jest ich jak czytamy w dzisiejszej lekcji mszalnej „rzesza bardzo wielka, której przeliczyć nikt nie może,” a wszystkie mają związek żywotny z nami na ziemi. My się do nich tu modlimy czcząc ich I na nich się wzorując, a oni nam pomagają, I wstawiają się tam za nami przed tronem Bożym. Radością ono serca nasze dziś napełnia, bo I w nas ufność wielką ożywia , że jeśli oni, kość z kości naszej, potrafili z łaską Bożą współpracując pójść do nieba, to czemuż tego nie moglibyśmy  I my uczynić. Sposób I prawa „ pójścia do nieba” wskazuje nam dzisiejsza Ewangelia św. W ośmiu błogosławieństwach Pana Jezusa, które najlepiej chyba dowodzą , że w życiu ludzkim nie ten wygra, który się stara o doczesność, ale który tę doczesność porzuca, albo właściwiej tylko „wymienia” na zbawienie swoje wieczne. Człowiek rozsądny powinien to dobrze zapamiętać I ewangelię św. Dzisiejszą wraz z tymi ośmiu błogosławieństwami dobrze rozważyć.

Prośba o modlitwę

Prosimy o modlitwę w następującej intencji: 

"o znalezienie pracy przez Michała".

Prośba o modlitwę

Prosimy o modlitwę w następującej intencji: " o zdrowie dla Jolanty u której zdiagnozowano nowotwór jelita".

KS. PIOTR XIMENES: Na Niedzielę XX po Świątkach

 

Ewangelia u Jana św. w rozdz. 4

Był pewny królik, którego syn chorował w Kafarnaum. Ten gdy usłyszał, iż Jezus przyszedł z żydowskiej ziemi do Galilei, poszedł do Niego i prosił Go, aby zstąpił a uzdrowił syna jego, bo poczynał umierać. A Pan Jezus mu rzekł: jeśli znaków i cudów nie ujrzycie, nie uwierzycie. Ociąganie się Pana Jezusa w dopełnieniu życzeń króla ewangelicznego błagającego Go o uzdrowienie syna, wymówki, które mu czyni, wszystko to powinno się nam stać nauką, jakich błędów w modlitwach naszych strzec się, z jakimi uczuciami ku Panu Jezusowi zbliżać się, i Jemu potrzeby nasze przedstawiać powinniśmy.

Król ewangeliczny przychodzący do Pana Jezusa prosić Go o uzdrowienie syna, on, który gdyby nie ta okoliczność nie byłby ani pomyślał o tym, aby się zbliżyć ku Niemu, chybia przez brak czystości, i naucza nas przykładem swoim, iż Pan Bóg niemile przyjmuje prośby, które nas jedynie interes doczesny zanosić ku Niemu skłania. Jeżeli się do Boga udajemy wtedy tylko, kiedy w ucisku, w strapieniu, w biedzie zostajemy, a w szczęściu i w dobrym powodzeniu o Nim zapominamy i o łaskę Jego nie dbamy, wtedy Pan Bóg nie może mile przyjmować modłów naszych, gdyż widzi, że my nie Jego, ale darów Jego szukamy i pragniemy. Jeżeli miłość, łaska Boska i inne dary duchowne nas mało obchodzą, lecz zdrowie, bogactwa, pomyślności doczesne, te jedynie celem naszych próśb i modłów, takimi prośbami my nie chwały Bożej lecz siebie samych wyszukujemy, i one nie mogą jak tylko być odrzuconymi od Boga.

Prośba o modlitwę

Prosimy o modlitwę w następującej intencji: 

"o obrócenie się dzieciątka do prawidłowej pozycji i szczęśliwy poród".